Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011

γατo-ιστορίες


Αυτός είναι ο  Φιντέλ και για μένα ένα από τα πιο όμορφα δείγματα κοινής γάτας αλλά και γενικώς.

Όταν τον βρήκε πέρσι η Σ ήταν ένα άσχημο, μικρό, τσιμπλιασμένο και καχεκτικό γατί που το είχαν καταφάει οι ψύλλοι. Κάποιοι το πετάξανε στη γειτονιά κι από τις κακουχίες δεν είχε όρεξη ούτε για φαγητό.

Η απόφαση να το συμπεριλάβουν στην ήδη μεγάλη γατο - οικογένεια που είχαν δεν ήταν απλή, αλλά άμα τα πονάς, τα πονάς.

Το απάλλαξαν από τους ψύλλους, το πήγαν στο γιατρό για εμβόλια και στείρωση, το γατάκι άρχισε να τρώει και να δυναμώνει, μέχρι τα Χριστούγεννα είχε γίνει ένας μεγάλος φουντωτός γάτος.

Τώρα δεν φοράει τη χειμωνιάτικη γούνα του, πού να την αντέξει με τόση ζέστη, αλλά ακόμη κι έτσι είναι ένα από τα πιο όμορφα πλασματάκια που έχω δει.

Όταν η φύση έχει κέφια είναι απίστευτης ομορφιάς τα δημιουργήματά της !


10 σχόλια:

Περαστικός είπε...

Υπέροχες φάτσες :)

scarlett είπε...

Ασ΄τα να πάνε, Περαστικέ:)
Ερωτεύσιμες!

thinks είπε...

Τι να πω... ποτέ δεν έχω καταλάβει αυτή τη στείρωση. Ποιόν εξυπηρετεί, εκτός από τον ιδιοκτήτη που πιστεύει ότι μια ζωή είναι περιουσία του να επέμβει στο κορμί της όπως κρίνει; Σε κάποιες κοινωνίες το κάνανε και σε ανθρώπους αυτό και τους λέγανε ευνούχους... και τους είχαν οι αυτοκράτορες στα όπα-'οπα, όπως έχουν τώρα οι ιδιοκτήτες τα ευνουχισμένα ζωντανά τους... ποτέ δεν το κατάλαβα...

Καλή Κυριακή Scarlett!

scarlett είπε...

Καλημέρα Δημήτρη!

Δεν είναι όμως κρίμα ζωές σαν αυτη του Φιντέλ να χάνονται επειδή κάποιος ασυνειδητος τα πετάει στο δρόμο?
Δεν έχουν όλα τα ζωα την τυχη του.

Δυστυχώς τα κατοικίδια είναι απόλυτα εξαρτημένα από τον άνθρωπο. Εμεις τα καναμε έτσι όταν τα πηραμε κοντά μας.
Διαφορετικα, εννοειται πως δεν εχουμε κανενα δικαιωμα να παρεμβουμε στη ζωή τους.
Είναι τρομερή επιπολαιοτητα να παιρνει κανεις ένα γατι, ένα σκυλί κοντα του και μετα όταν γενναει αυτο (και ξερεις ποσο συχνα γεννανε αυτα τα ζωα) να πεταει τα μικρα του όπου να'ναι, να μη σου πω για την σκληροτητα να τα πνιγει ή να τα σκοτωνει.Αυτο δεν ειναι παρεμβαση και μαλιστα του χειριστου ειδους?

Ε, από αυτην τη λυση προτιμω την στειρωση.
Στο κατω κατω Δημητρη, παρεμβαση στη φυση ειναι και να θελω κοντα μου ενα κατοικιδιο

Jolly Roger είπε...

Όταν η φύση έχει κέφια είναι απίστευτης ομορφιάς τα δημιουργήματά της !

Αυτο δεν ισχυει μονο για γατες.
Ισχυει και για μερικα κοριτσια που ξερω.

Jolly Roger είπε...

@thinks,
και εσενα (και εμενα και την scarlett και γενικα ολους) μας στειρωσαν καποτε.
Και οχι μονο μας στειρωσαν, αλλα μας κρατανε στειρωμενους μεχρι τωρα.

Κανονικα, θα επρεπε ολοι μας να ειχαμε αποκτησει παιδια απο τα 12-13 μας.
Το φυσικο ειναι να γκαστρωνονται τα κοριτσια με την πρωτη τους περιοδο και να αποκτουν απογονους τα αγορια με την πρωτη τους εκσπερματωση.

Το φυσικο ειναι να (ξανα)γκαστρωνονται οι γυναικες 2-3 μηνες μετα τον ΚΑΘΕ τοκετο, μεχρι να φτασουν τα 50 τους.
Το φυσικο ειναι για τους αντρες να γκαστρωνουν οσο περισσοτερες γυναικες μπορουν. Αναλογα με την σωματικη τους δυναμη, οσο περισσοτερες, τοσο πιο κοντα στην φυση.

Βλεπεις πουθενα κανεναν αντρα να εχει 30 παιδια απο 30 διαφορετικες γυναικες;
(κατι απολυτα συνηθισμενο στα αλογα, λιονταρια, αρκουδες, τα περισστοερα ειδη πουλιων + θηλαστικων).
Βλεπεις πουθενα καμμια γυναικα να γεννοβολαει συνεχως απο τα 14 μεχρι τα 50 της;

Αρα ειμαστε στειρωμενοι.
1) Στειρωμενοι απο θρησκευτικους κανονες (αμαρτια το σεξ),

2) Στειρωμενοι απο οικονομικους κανονες (αμα δεν εχεις λεφτα, δεν κανεις παιδια),

3) Στειρωμενοι απο - παρα φυση - κοινωνικες συμβασεις (αν τολμας, βγες ανοιχτα να δηλωσεις οτι απατας την γυναικα σου με 3 αλλες)

4) Στειρωμενοι απο - παρα φυση - κοινωνικες συνθηκες (μην κανεις παιδι στα 14, περιμενε να παρεις πτυχιο πρωτα, να βρεις δουλεια, να "αποκατασταθεις" κλπ. )

Δεν ειμαστε απλα στειρωμενοι. Ειμαστε πληρως αλλοιωμενοι - με δραστες τους γονεις μας και την κοινωνια. Εκτος αν πιστευεις οτι η 12ετης (τουλαχιστον) εκπαιδευση που σου εδωσαν σε αφησε εντελως ανεπηρεαστο και "φυσικο", οπως π.χ. θα ησουν αν δεν ειχες παει ποτέ σχολειο.

Επειδη λοιπον δεν εχουμε καταφερει ακομα να εκπαιδευουμε τα κατοικιδια ζωα μας (για τα οποια ειμαστε υπευθυνοι) σε καποιο σχολείο, επειδη δεν εχουμε ακομα καταφερει να τους εμφυσησουμε την αποψη οτι το σεξ ειναι αμαρτια, πρεπει να τα στειρωσουμε αλλιως - με καποια εγχειρηση.

Προσωπικα, θα προτιμουσα να με ειχαν ευνουχισει οπως τα ζωα, παρα με τον απαισιο, απανθρωπο και υπουλο τροπο που εφαρμοσαν πανω μου. Τουλαχιστον στην πρωτη περιπτωση, θα ηξερα τι μου λειπει.

scarlett είπε...

Καλημέρα πειρατη!

Σε τόσες θαλασσες που εχεις ταξιδεψει θα'χουν δει και θα'χουν δει τα μάτια σου ;)

Τυχερός εσυ, τυχερά κι εκείνα.

thinks είπε...

αχ Scarlett... πιο πολύ μοιρολόι ήταν το σχόλιό μου (με γνώση του ότι δεν γίνεται αλλιώς και ότι έτσι όπως τελικά απήντησες είναι), παρά τίποτα παραπάνω. Μόνο τον εαυτό μας μπορούμε να ελέγξουμε, και ο δικός μου ο εαυτός τουλάχιστον δεν πρόκειται να ευνουχίσει ποτέ κανένα. Και είχε 17 γάτες η μητέρα μου, 16 στην αυλή και μια μέσα.

Και στην Λαϊκή Δημοκρατία του Καίμπριτζ της Μασσαχουσέττης όπου είναι το Χάρβαρντ και το ΜΙΤ είδα πολύ κόσμο, ο μισός με ευνουχισμένα ζώα, που δεν ήταν χομο σάπιενς, και τον άλλο μισό με υιοθετημένα κοριτσάκια από την Κίνα ως αξεσουάρ μόδας... Ούτε αυτό τα κατάλαβα ποτέ... Μόνο τον εαυτό μας μπορούμε να ελέγξουμε ο καθένας και την συνείδηση μας... και τις υποχρεώσεις μας συνάμα με τα δικαιώματά μας...

thinks είπε...

Για σου Jolly Roger! Διάβαζα το σχόλιό σου και καταλάβαινα πως ότι κατηγορούσες κάπου τό 'χω δει δεξιά, αριστερά, μέσα σε πολλές φυλακισμένες ψυχές. Και μ' έκανες να ξυπνήσω σήμερα το πρωί ευγνώμων που τα πραγματικά προβλήματα τα οποία υποδηλώνει το σκεπτικό σου έδωσε η ζωή και δεν βρέθηκαν ποτέ στην δική μου την ψυχή ή και το περιβάλλον. Ούτε καν στη "γειτονιά". Πάντως σηκώνει το σχόλιό σου ολόκληρες αναρτήσεις! Καλή σου μέρα.

scarlett είπε...

"μονο τον εαυτο μας ελεγχουμε",λες Δημητρη και φυσικά συμφωνω με την αποψη σου.

απλα όταν αποφασιζεις να κανεις ενα παιδί, να παρεις κοντα σου ενα ζωο, αναλαμβανεις και μια τεραστια ευθυνη.
ναι, να μην τα στειρωνουμε, ουτε κι εμενα μου αρεσει η ιδεα, αλλα τι να τα κανουμε οταν αναπαραγονται ανεξελεγκτα και αδυνατουμε να τα φροντισουμε;

κατα τη γνωμη μου δυο λυσεις μονο υπαρχουν ή να τα αφηναμε ελευθερα στη φυση όπως ηταν χιλιαδες χρονια πριν τα εξημερωσουμε και να τα αφησουμε στην ησυχια τους ή αφου τα καναμε να βρισκονται σε σχεση εξαρτησης απο εμας να αναλαβουμε την ευθυνη τους, με οποιον τροπο αυτο μπορει να γινει.