η πιο παλιά που θυμάμαι ήταν μια Charlie.
δε θυμάμαι πώς κατέληξε στα ράφια της εφηβικής μου βιβλιοθήκης, αν την αγόρασα ή αν μου τη χάρισαν. θυμάμαι μόνο πως δεν μου ταίριαζε.
αυτή που μου άρεσε πολύ - κυρίως για τη διαφήμισή της - ήταν η fidji. μια εξωτική καλλονή αναδυόταν αργά μέσα από τυρκουάζ νερά . όμως ένα άρωμα δεν το επιλέγεις ποτέ με βάση μια εικόνα, όσο εξωτική και να είναι. δεν ήταν άσχημο, απλά δεν ήταν εγώ.
η anais ήταν η πρώτη ίσως επιλογή με βάση το άρωμα. ένα έντονο γιασεμί, πολύ διαφορετικό απ'ότι ήξερα μέχρι τότε
ακόμη μου αρέσουν τα λουλουδένια αρώματα, αν και δεν θα ξαναφορούσα anais.
το επόμενο άρωμα που θυμάμαι καλά, ήταν το eternity του Klein. για να το βρω έπρεπε να βγω από την Ελλάδα, μια που εδώ άργησαν πολύ να το φέρουν.
νομίζω πως ήταν η πρώτη μου μεγάλη αγάπη στα αρώματα. του έμεινα πιστή για αρκετά χρόνια
δε θυμάμαι κάποια άλλα ενδιάμεσα, αν και ξέρω πως υπήρξαν μέχρι να βρω το επόμενο κόλλημα μου , το l'eau d'issey, το άρωμα με τις πιο διφορούμενες κριτικές. άλλοι το έβρισκαν θεσπέσιο, κι άλλοι αρνούνταν να το ταξινομήσουν στα αρώματα.
τα τελευταία χρόνια έχω κολλήσει στο miracle της Lancome.κυρίως για τα βράδια.
τα πρωινά προτιμώ ένα ανάλαφρο άρωμα πασχαλιάς που κυκλοφόρησε πέρσι η Yves Rocher ή το πιο καλοκαιρινό bronze goddess της Estee Lauder, το παλιό azuree soleil του Tom Ford.
αυτό πράγματι, μου αρέσει πολύ.
δε θυμάμαι πώς κατέληξε στα ράφια της εφηβικής μου βιβλιοθήκης, αν την αγόρασα ή αν μου τη χάρισαν. θυμάμαι μόνο πως δεν μου ταίριαζε.
αυτή που μου άρεσε πολύ - κυρίως για τη διαφήμισή της - ήταν η fidji. μια εξωτική καλλονή αναδυόταν αργά μέσα από τυρκουάζ νερά . όμως ένα άρωμα δεν το επιλέγεις ποτέ με βάση μια εικόνα, όσο εξωτική και να είναι. δεν ήταν άσχημο, απλά δεν ήταν εγώ.
η anais ήταν η πρώτη ίσως επιλογή με βάση το άρωμα. ένα έντονο γιασεμί, πολύ διαφορετικό απ'ότι ήξερα μέχρι τότε
ακόμη μου αρέσουν τα λουλουδένια αρώματα, αν και δεν θα ξαναφορούσα anais.
το επόμενο άρωμα που θυμάμαι καλά, ήταν το eternity του Klein. για να το βρω έπρεπε να βγω από την Ελλάδα, μια που εδώ άργησαν πολύ να το φέρουν.
νομίζω πως ήταν η πρώτη μου μεγάλη αγάπη στα αρώματα. του έμεινα πιστή για αρκετά χρόνια
δε θυμάμαι κάποια άλλα ενδιάμεσα, αν και ξέρω πως υπήρξαν μέχρι να βρω το επόμενο κόλλημα μου , το l'eau d'issey, το άρωμα με τις πιο διφορούμενες κριτικές. άλλοι το έβρισκαν θεσπέσιο, κι άλλοι αρνούνταν να το ταξινομήσουν στα αρώματα.
τα τελευταία χρόνια έχω κολλήσει στο miracle της Lancome.κυρίως για τα βράδια.
τα πρωινά προτιμώ ένα ανάλαφρο άρωμα πασχαλιάς που κυκλοφόρησε πέρσι η Yves Rocher ή το πιο καλοκαιρινό bronze goddess της Estee Lauder, το παλιό azuree soleil του Tom Ford.
αυτό πράγματι, μου αρέσει πολύ.
