Κυριακή 1 Μαρτίου 2015

κάποιοι, κάπου

Από τα δελτία ειδήσεων:
Είμαστε οι πιο "αγενείς οδηγοί" σ'ολόκληρη την Ευρώπη ......
Στο Κολωνάκι εγκαταλείπουν οι ενοικιαστές νύχτα τα μαγαζιά τους κι αφήνουν εξωφρενικούς λογαριασμούς απλήρωτους.....
Οι έχοντες δεν πληρώνουν φόρους.....


Κάποιοι, κάπου, κάποτε, μιλούν για αξιοπρέπεια.
Για εθνική υπερηφάνεια .


Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2015

όταν ο χρόνος τελείωνε....

"Για μένα πια το ανώτατο αγαθό είναι ο καιρός. Όταν βλέπω τους ανθρώπους να κάνουν περίπατο και να χαζεύουν ή να σπαταλούν τον καιρό σε μάταιες κουβέντες, μου 'ρχεται να κατέβω στο σταυροδρόμι και ν'απλώσω το χέρι μου σαν ζητιάνος : "Κάμετε ελεημοσύνη, χριστιανοί, θα παρακαλούσα, ελεήστε με λίγο από τον καιρό που χάνετε, μια ώρα, δυο ώρες, ό,τι  προαιρείστε...."

Ν. Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2015

days of february

έβγαλε λίγο ήλιο σήμερα, αν και το κρύο παραμονεύει στη γωνία.
και η άνοιξη επίσης . ένα μήνα ακόμη.... βαριά δύο .
δεν περιμένω αυτό το κάτι που θα αλλάξει συθέμελα τη χώρα.
δεν είμαι το 23%. 
είμαι μια ανέλπιδη μονάδα (που εύχεται την διάψευση).
διαβάζω τον Γκρέκο, τον Μεγάλο Ύπνο και το Παλάτι του Μεσονυχτίου.
κι ακούω Meadowland.




έξω .... το πιο ωραίο ήταν το ελληνικό webradio

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2015

εκεί πάνω ξεχνάς






....ή μάλλον θυμάσαι. Αυτά που πρέπει.

Η φράση της Μπλίξεν ότι ήταν το πιο όμορφο δώρο που μπορούσε να της κάνει ο Ντένις, με βρήκε να κουνάω το κεφάλι συμφωνώντας.

Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2015

διασταυρώσεις

traben trarbach σκέφτομαι και αν με ρωτήσεις πότε, θα σου πω χρόνια μακριά και ας μην είναι τόσο μακριά.
μεγαλώνοντας σβήνω όλο και πιο γρήγορα το χτες ή μάλλον το εξοβελίζω σ' έναν παρελθόντα χρόνο χωρίς αριθμητικά σημάδια αναγνωρισιμότητας.
....
λίγο να λείψεις, οι γειτονιές αλλάζουν.το st. τώρα θα είναι πολύ διαφορετικό, αλλά κάποτε διασταυρωθήκανε οι δρόμοι μας και ενώσαμε τις αλλαγές μας.τις δικές του με τις δικές μου.
....
το που μεγαλώνω, το καταλαβαίνω από το βαθμό που αποδέχομαι τα πράγματα. κι από αυτό το αίσθημα της ματαιότητας να δίνεις μάχες που θεωρείς χαμένες.



Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2014


....
Ήταν μαγεία .....Οι πρώτες πρώτες άσημες λέξεις ήταν μια μικρή επανάσταση, μια μεγάλη απελευθέρωση.
Μετά τριφτήκανε ,γινήκανε πιο καθημερινές, κάποιες πήγανε να παντρευτούν διασημότητα και χάσανε τον αέρα της άσκοπης δημιουργίας .
Ίσως η ελευθερία να εμπνέεται μόνο από την άσκοπη δημιουργικότητα.