Τετάρτη 31 Ιανουαρίου 2018

η ιστορία του Λέναρντ

Την ιστορία του Λέναρντ δεν την ξέρω γιατί δεν μπορώ να προβλέψω το μέλλον του. Κι έπειτα... την ιστορία του Λέναρντ δεν την ξέρω, γιατί μου είναι άγνωστο το παρελθόν του.
Ήρθε μια μέρα στην αυλή μου...και γνωριστήκαμε.
Αυτό που ξέρω όμως με σιγουριά είναι πως ο Λέναρντ είναι η γάτα που κάνει τα πιο όμορφα "νιάου" και αυτό μπορούν να το επιβεβαιώσουν όλοι όσοι τον έχουν ακούσει.

Η γνωριμία μου μαζί του ξεκίνησε μια μέρα πριν από μερικούς μήνες που τον είδα να ξαπλώνει στον κήπο της πολυκατοικίας. Θεόρατος, με πλούσια γούνα που θα μπορούσε να είναι ωραία, αν ήταν φροντισμένη, του έδωσα λίγο φαγάκι κι εκείνος αντί να ορμήσει στο φαΐ ή να φύγει τρομαγμένος με πλησίασε και νιαούρισε. Δεν έχω αποκωδικοποιήσει το τι ακριβώς ήθελε να μου πει , αλλά το νιαούρισμα εκείνο ήταν η αφορμή για να δω σε τι χάλι ήταν το στόμα και η μύτη του.

Με τη βοήθεια της Α που ασχολείται με τα φιλοζωικά ο Λέναρντ επισκέφτηκε για πρώτη φορά προφανώς γιατρό, που του αφαίρεσε αρκετά σάπια δόντια και του έδωσε την πρώτη αντιβίωση.
Όταν νομίσαμε ότι ο Λέναρντ έγινε καλά ο Χ θέλησε να τον πάρει στη Γερμανία για να του βρει οικογένεια να τον υιοθετήσει.
Παλιά αυτό μου φαινόταν αστείο. Να στέλνουμε ζώα στο εξωτερικό για υιοθεσία ! Γιατί δεν τα υιοθετούμε εδώ ;
Την απάντηση ας μου την δώσει ο κάθε ένας που μπορεί να τύχει να διαβάσει αυτό το κείμενο. Αν αυτή τη στιγμή γράψω ότι στην γειτονιά μου ξέρω τουλάχιστον 5 μικρά πανέμορφα γατάκια κι άλλα τόσα σκυλάκια που είναι πεταμένα στον δρόμο, πόσους πρόθυμους να τα υιοθετήσουν γνωρίζει ;
Το πιο πιθανό είναι να μου πει πως και στη δική του γειτονιά υπάρχουν άλλα τόσα αδέσποτα ζώα κι ακόμη περισσότερα. Και πως πέρα από τα λίγα αποφάγια που τους πετάνε οι πιο σπλαχνικοί δεν μπορεί να κάνει κάτι παραπάνω. Έχουμε και κρίση άλλωστε. Τα ζώα θα κοιτάμε τώρα ;

Επιστροφή στον Λέναρντ. Στον γάτο με τα πιο όμορφα "νιάου".
Ο Λέναρντ στη Γερμανία υποβλήθηκε (με προσωπικά έξοδα αυτού που τον νοιάστηκε) σε αξονική και σε πλήθος άλλων εξετάσεων που έδειξαν πως κάποτε στο παρελθόν κάποιος του έσπασε το οστό του ουρανίσκου, γι'αυτό και η μόλυνση στη μύτη, όπως και μάλλον η αιτία να κολλήσει το γνωστό επίμονο συνάχι των γατιών, που στην περίπτωση του είναι ακόμη πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί γιατί  έχει και Fiv (το aids της γάτας). Για τους περισσότερους Γερμανούς γιατρούς αυτό σημαίνει ευθανασία, μια που οι αρρώστιες του είναι μολυσματικές και ο Λέναρντ δεν θα πρέπει, για όσο είναι να ζήσει, να έρθει σε επαφή με άλλες γάτες, άλλωστε  είναι μια χαμένη υπόθεση.
"Μια χαμένη υπόθεση"
Ο Λέναρντ είναι όμως γεμάτος ζωή και η ευθανασία κάτι μη αποδεκτό για όσους τον γνωρίζουμε.

Είμαι σίγουρη πως οι περισσότεροι που θα διαβάσουν αυτό το κείμενο θα σκεφτούν "τόσα έξοδα και τόση ταλαιπωρία για μια αδέσποτη γάτα ; τόσες και τόσες εκεί έξω ! εδώ υπάρχουν παιδιά που πεινάνε !"
Ε, λοιπόν...κάτι μέσα μου μου λέει πως αυτοί που πραγματικά νοιάζονται για τα πεινασμένα παιδιά εκεί έξω είναι οι ίδιοι που θα νοιάζονταν και για τον Λέναρντ.
Συνήθως η ανθρωπιά δεν κάνει διακρίσεις.
.......

Κι εγώ δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο Λέναρντ είναι "μια χαμένη υπόθεση".
Γιατί ο Λέναρντ είναι τόσο συνεργάσιμος, υπομένει με υποδειγματική υπομονή ενοχλητικές εξετάσεις και εμβολιασμούς, παραμένει τρυφερός και δείχνει απέραντη εμπιστοσύνη στον άνθρωπο, ώστε δεν μπορούμε παρά να αποδειχτούμε αντάξιοί της. Είναι το τελευταίο και λιγότερο που μπορούμε πια να του προσφέρουμε.

Μια ζωούλα που πετάχτηκε στους δρόμους, σαν τις χιλιάδες που μπορεί να αντικρίσει κανείς μόλις βγει δυο βήματα έξω από το σπίτι του. Που κόλλησε aids, γιατί στην Ελλάδα δεν γίνονται στειρώσεις και σχεδόν όλα τα γατιά έχουν aids, άρα και ανύπαρκτο ανοσοποιητικό.
Μια ζωούλα που οι "καθαρές χώρες" δεν την θέλουν, για να μην μολυνθούν και τα δικά τους ζώα (και τουλάχιστον σε αυτό τους δίνω ένα δίκιο, αλίμονο αν επιζητούσαμε τη διασπορά μολυσματικών ασθενειών σε οποιοδήποτε είδος ζωής).
Μια ζωούλα που ήρθε στη ζωή από πριν καταδικασμένη.


Μέχρι εδώ το κείμενο αντιλαμβάνομαι πως - λόγω της προσωπικής εμπλοκής και συμπάθειας - είναι συναισθηματικό. Ας γίνει από εδώ και πέρα λίγο πιο ρεαλιστικό.
Όλοι οι Δήμοι στην Ελλάδα λαμβάνουν κονδύλια για τη στείρωση, αποπαρασίτωση κλπ των αδέσποτων ζώων . Ενδεικτικά μόνο χωρίς να προβώ σε εξονυχιστικές αναζητήσεις μπορεί κανείς να ρίξει μια ματιά σε λινκ σαν κι αυτό. Πού πάνε αυτά τα λεφτά ;


Αν ο Λέναρντ είχε στειρωθεί το πιθανότερο είναι να μην είχε κολλήσει ποτέ τον Fiv . Κι αν είχε εμβολιαστεί πιθανότατα να μην είχε ούτε το συνάχι που του φράζει την αναπνοή και που κάποτε μπορεί να του στοιχίσει τη ζωή.
Θα είχε απλά το δικαίωμα να ζήσει.

Τα πράγματα είναι μερικές φορές τόσο απλά αν τηρούνταν οι νόμοι σ'αυτή τη χώρα .
Δίχως συναισθηματισμούς, δίχως υπερβολικές ευαισθησίες.
Απλά σαν σεβασμός προς τη ζωή.


Δευτέρα 22 Ιανουαρίου 2018

Ζητείται ελπίς

Εντελώς συνειρμικά μου καρφώθηκαν αυτές οι δύο λέξεις του ομότιτλου βιβλίου του Αντ. Σαμαράκη. Το περιεχόμενο του βιβλίου δεν το θυμάμαι καθόλου τόσοι αιώνες που μοιάζουν να έχουν περάσει από τα εφηβικά χρόνια εκείνων των αναγνώσεων.
Ώρες ώρες έχω την αίσθηση πως φυτρώσαμε κατευθείαν στο τώρα.

Ωστόσο....το Λ  δεν είχε αλλάξει καθόλου. Κι επειδή πολύ με πονούν τελευταία οι αλλαγές στα μέρη που γνωρίζω. Σαν ένας καθρέφτης που σου λέει πως γέρασες. Το Λ απαράλλαχτο όπως το ήξερα, κατάλαβα πως δεν μπορεί να με πληγώσει. 

Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου 2017

Χριστούγεννα



Μια από τις πιο μακρινές μου αναμνήσεις είναι εκείνη που μαζί με τους γονείς επιστρέφουμε στο σπίτι φορτωμένοι ψώνια για τα Χριστούγεννα, οι δρόμοι είναι χιονισμένοι κι εμείς ανεβαίνουμε προσεχτικά τη σκάλα, έχει ήδη σκοτεινιάσει.
Μέσα στις σακούλες υπάρχει ένας σοκολατένιος αη- Βασίλης και σοκολατένια στολίδια για το δέντρο, κουκουνάρια, μπαλίτσες, καμπανούλες.
Και μέσα στην καρδιά μου υπάρχει ένα αίσθημα προσμονής ανεπανάληπτο.
Το χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι μικρό αλλά βρίσκεται στο δωμάτιό μου, έχει λευκά φωτάκια και χρωματιστά φωτάκια-λουλούδια. Τα αγαπημένα μου στολίδια είναι κάτι θαμπές μοβ μπάλες και οι χρωματιστές καμπανούλες που κουδουνίζουν όταν τις κουνάς.
Κι από κάτω, μια μικρή, μικρούλα φάτνη.

Προχτές ρώτησα τη μητέρα αν έχουν μείνει κάποια από τα αρχαία εκείνα στολίδια.
Δεν ήταν σίγουρη.

Δεν είναι που μ'απασχολεί η ύπαρξή τους, στο κάτω κάτω ο καθένας κουβαλά το rosebud μιας χαμένης αθωότητας μέσα στο μυαλό του. Κι εκεί είναι καλά φυλαγμένο.

Είναι εκείνο το βάδισμα στο χιόνι, το μαγικό σκοτάδι, οι σιωπηλοί ήχοι...

Πέμπτη 30 Νοεμβρίου 2017

λοταρία

η πανηγυριώτικη κυβέρνηση σήμερα σε όλο της το μεγαλείο :
λοταρία

αντί για μισθούς
αντί για συντάξεις
αντί για παροχές υγείας
αντί για βοήθεια σε πραγματικά αναξιοπαθούντες
που γίνανε αναξιοπαθούντες χάρη στους παραπάνω

ίσως στο τέλος  όλοι οι "μισθοί" να είναι αποτέλεσμα κληρώσεων
ίσως να σκεφτούμε και hunger games σε διαφορετική βερσιόν
ή και στην ίδια

λοταρία
για αποδείξεις που κόβει το σούπερ μάρκετ
τη στιγμή που οι αποδείξεις από γιατρούς δε θα λαμβάνονται πλέον υπόψιν στη μείωση του φορολογητέου εισοδήματος
όπως και όλων τον ελεύθερων επαγγελματιών που δηλώνουν μηδενικά εισοδήματα

ελλάς το μεγαλείο σου..... το δεξιό, το αριστερό, το κεντρώο....
έχει διαφορά ;

τελικά η ιδέα για hunger games ίσως να μην είναι και τόσο άσχημη
ούτε τόσο άστοχη

Πέμπτη 23 Νοεμβρίου 2017

περί διαλόγου (ελληνικού)

Προσπαθούσα χτες να κάνω έναν διάλογο. Και πριν από λίγο επίσης. Με διαφορετικά άτομα, για τελείως διαφορετικό λόγο.
Δεν μπορώ να πω ότι τα κατάφερα.
Ο λόγος : Οι περισσότεροι Έλληνες συνομιλητές δεν μπορούν να ακούν. Θέλουν μόνο να μιλούν οι ίδιοι. Ενώ τους αφήνεις να ολοκληρώσουν με την ησυχία τους την σκέψη τους, μόλις πας να μιλήσεις εσύ, σε διακόπτουν, δίχως καν να το αντιλαμβάνονται, και είτε σου απαντούν κάτι εντελώς άσχετο γιατί δεν έχουν ακούσει την ερώτηση ή το σχόλιο σου, είτε συνεχίζουν νοερά από εκεί που πριν από λίγο οι ίδιοι διέκοψαν τον εαυτό τους.
Αποτέλεσμα ; Δεν υπάρχει επικοινωνία.

Ο διάλογος που στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης θεωρείται κάτι απλό, άλλωστε δεν είναι και τόσο δύσκολο να μάθεις να ακούς τον άλλον, εδώ βρίσκεται σε πρωτόγονα στάδια. Όποιος υψώνει περισσότερο τη φωνή του κερδίζει , όπως και όποιος κατέχει καλύτερα τη γλώσσα του λιμανιού.
Στις δε δημόσιες αλλά και μη δημόσιες υπηρεσίες όποτε έχεις μία απορία, είναι σαν να ακούς τις αυτοματοποιημένες απαντήσεις που ακούς στις διάφορες τηλεφωνικές υπηρεσίες.

Κυριακή 12 Νοεμβρίου 2017

φθινόπωρο

Τον τελευταίο καιρό οι μέρες ξεκινάνε όλες ηλιόλουστες , σαν υποσχέσεις καλοκαιριού, για να καταλήξουν εκεί κατά το μεσημέρι βαριά συννεφιασμένες. Σαν τη ζωή μας ένα πράγμα. Που άλλα περιμένουμε στο ξεκίνημα και ξαφνικά συνειδητοποιούμε ότι έχουμε προχωρήσει πολύ κι έχει συννεφιάσει.
 Ίσως γι'αυτό ο Νοέμβρης να είναι ο πιο μελαγχολικός μήνας.
...
Πάντα ήταν μελαγχολικός. Απλά ίσως να μην είχε τόσο βάρος. Φθινοπωριάσαμε .
Παρακολουθώ το παιχνίδι του ήλιου ανάμεσα στα σύννεφα. Μετά μένουν μόνο σύννεφα.
...
Φέτος διάβασα μέχρι τώρα 22 βιβλία. Ξεχώρισα την τετραλογία του Zafon και το βιβλίο για τον Οβ του Backman.. Είναι αυτά που κάποτε θα ξαναδιαβάσω. Για τη μαγεία, την ομορφιά της αφήγησης, τη φαντασία τα πρώτα. Επειδή μεγαλώνω.... το τελευταίο. Κι επειδή η αγάπη θα είναι πάντα η μόνη δύναμη που θα κινεί τον κόσμο. Μου. Κι επειδή πονάει.
...
Τα βιβλία που περισσότερο με απογοήτευσαν, ίσως γιατί το πρώτο τους έμοιαζε πολλά υποσχόμενο, η τετραλογία της Νάπολης της Ferrante. Ανούσια φλύαρα τα υπόλοιπα. Ειδικά ο δεύτερος και ο τρίτος τόμος. Τόσο γυναικείο ημερολόγιο και τόση υπερανάλυση δεν αντέχεται.
...
Κουβέντα να γίνεται
-Θα πάρει μέρος και η Χ στον Μαραθώνιο, δλδ όχι τον κανονικό, στα 5000μ
-Μπράβο της
-Μου είπε πως κάθε φορά που τρέχει της δίνουν κι ένα μετάλλιο για τη συμμετοχή.
-Τι ήθελες να της δώσουν, 500ρικο ;
-Αν δίνανε 500ρικο θα έτρεχα κι εγώ.
-Πολλοί θα τρέχανε, αλλά σιγά μην τους περισσεύουν 500ρικα
-Εδώ κάνεις λάθος. Έχουνε. Αλλά όλο το θέμα είναι να μην σου δώσουν κάτι για το οποίο  αγωνίστηκες. Το θέμα είναι να σου το δώσουν καλλιεργώντας σου την εντύπωση ότι ευνοήθηκες.
...
...
Χτες φύσηξε ένα απαλό αεράκι και τα φύλλα της λεύκας μας άρχισαν να πέφτουν σαν χρυσή βροχή. Άλλοτε κάθετα, άλλοτε οριζόντια σα θύελλα, γέμισαν τα μπαλκόνια μας.
...


Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017

για την αγάπη και την απώλεια

"Αυτός ήταν ένας άνθρωπος του άσπρου και του μαύρου.
Και αυτή ήταν το χρώμα. Για αυτόν ήταν όλα τα χρώματα."

Ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Οβ, Fredrik Backman

( μερικές φορές τα πιο δυνατά συναισθήματα κρύβονται στα πιο απίθανα αναγνώσματα. από τα πιο ωραία βιβλία φέτος )