Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

για κείνες τις επιστροφές

το θαυμάσιο κείμενο φυγών και επιστροφών του Τζων Μπόη, μου έδωσε το ερέθισμα να συλλογιστώ τη δική μου δια βίου σχέση και με τις δύο

η φυγή ήταν πάντα μια απαραίτητη  προϋπόθεση για να μπορώ να υπάρξω σε αρμονία μέσα σ'ένα  περιβάλλον που μου επέβαλε ο συντηρητικός , ας πούμε, βίος μου
η επιστροφή όμως ήταν πάντα κάτι παραπάνω.
όχι μόνο απαραίτητη, αλλά και πιο γλυκιά
αυτό βέβαια δεν συνέβη από τη μια στιγμή στην άλλη. αλλά όταν o ο τόπος επιστροφής ορίστηκε αυθαίρετα ως τέτοιος στο υποσυνείδητο και μάλιστα με πλήρη αποδοχή των συντεταγμένων του
- μια φωνή στο μυαλό μου ψιθυρίζει : και τη στιγμή που εκείνο χάνεται. χάνεται οριστικά. νιώθει μια ανακουφιστική ηρεμία. παράξενο-
χρόνια μετά βρήκα σ'έναν στίχο της Δημουλά το νόημα όλων των φυγών, αποδράσεων, ταξιδιών μου :
"ναυλώνεις έναν κόσμο για να κάνεις το γύρο μιας βάρκας"
πάντα εκεί γυρνούσα. γύρω από τη βάρκα .
αλλά ο κόσμος ήταν απαραίτητος
ίσως για κείνη τη νοερή δυνατότητα διαφυγής. ίσως για κείνη την επιδερμική γνωριμία με όσα ποτέ δεν θα, ίσως για την πνοή ενός ξένου αέρα ακόμη κι αποπνικτικού, για τα διαφορετικά βλέμματα. τη δυνατότητα να σταθείς απέναντι και να δεις τη ζωή σου από την άλλη όχθη.
να πεις ευχαριστώ και ν'αγαπήσεις το χώμα

(και τώρα που τόσα γράφονται αστεία και σοβαρά γι'αυτήν τη δύστυχη πατρίδα, ακόμη πιο πολύ, σαν τη μάνα που πονά για το παιδί της που παραστράτησε, που υποφέρει...προχτές ένας τύπος που με καλοτύχιζε που είμαι εδώ  : "δεν πας καλά" μου ήρθε να του πω, να θεωρείς τύχη το "εδώ" το κρύο και την σκοτεινιά σας, κι αυτήν την τσιγκουνιά παντού. το μέτρημα. το απανταχού μέτρημα.δεν του τα'πα, του κλεισα μονάχα την πόρτα, είχα δουλειά. δεν θα καταλάβαινε)

Υ.Γ.το φωτογραφικό ρεπορτάζ για το Weihnachtsmarkt έγινε κι εφέτος χάρη στην πρόκληση -πρόταση του Τζων Μπόη. του το αφιερώνω λοιπόν εξαιρετικά.

7 σχόλια:

Τζων Μπόης είπε...

Καλησπέρα Scarlett,

Οι φυγές είναι μάλλον απαραίτητες για να αγαπήσεις τις επιστροφές...και πολλές φορές ίσως να μην χρειάζεται η φυσική παρουσία στο ταξίδι της επιστροφής, απλά να επιστρέψει το μυαλό, να ταξιδέψεις νοερά εκεί που αγάπησες κι εκεί που νιώθεις οικεία.
Θαυμάσιο το κείμενό σου, από τα πιο γλυκά γραπτά σου!

Σου αφιερώνω ένα κομμάτι που λατρεύω και που το άκουγα πριν λίγο:

http://www.youtube.com/watch?v=Fr-mh2DXpZo

Υ.Γ.: Να λοιπόν που δεν χρειάζεται να σκαρφαλώσεις σε καμπαναριά και σε πυργίσκους γαι να βγάλεις όμορφες φωτογραφίες!

thinks είπε...

Τελικά, η αποδοχή των συντεταγμένων μπορεί να είναι το τελευταίο σκαλοπάτι για να γίνουν οι επιστροφές ρίζες, τέτοιες που είναι πάντα μέσα μας και μαζί μας, η καρίνα της βάρκας, η ζωή και τα χρώματα του κόσμου. Του δικού μας, ο οποίος είναι και ο μόνος που υπάρχει.

Τζων Μπόης είπε...

...και επιστρέφω με ένα μεγάλο ευχαριστώ για την αφιέρωση!

Καληνύχτα Scarlett (....ναι, σε άκουσα..."καληνύχτα John Boy")

scarlett είπε...

Εγω σ'ευχαριστω Τζων Μπόη!
Για τα καλά σου λόγια, το υπέροχο τραγούδι αφιέρωση, το κίνητρο να με βγαλεις στους δρόμους για φωτογραφιση (δεν το'χα φέτος σκοπό)...πιο πολύ απ'όλα για το χαμογελο :)

Για τις νοερες επιστροφες που αναφερεις, μου θυμισες ενα body lotion του Κορρε που πηρα τελευταια με αρωμα γιασεμι,όχι τοσο για να μυριζω εγω γιασεμι, αλλα για να επιστρεφω νοερα εκει που μπορει καποιος να μυρισει το γιασεμι.

Επισης σκαρφαλωσα ψηλα για φωτογραφιση, οχι βεβαια στους πυργισκους, αλλα το θεαμα δεν ελεγε τιποτα απο εκει. Μονο στεγες :(

Και ναι...καληνυχτα John Boy ( τοσο αγαπημενος χαρακτηρας)!
:)

scarlett είπε...

Τι όμορφο σχόλιο Δημητρη!
Επιασες ακριβως τον παλμό της σκέψης μου.
Αυτή η αποδοχή των συντεταγμένων γίνεται πάντα ασυνείδητα, αλλά και με βεβαιότητα.

Καλή σου νύχτα,Δημήτρη!
:)

Theorema είπε...

Καλημέρα, και απροβλημάτιστη - έτσι για αλλαγή! - μικρή μου Πορφυροκόκκινη :)

scarlett είπε...

Καλή σου μέρα γλυκιά Theorema!
:)

(πολυτιμες οι απροβληματιστες Καλημερες όταν μονο προβληματα και στεναχωριες. σ'ευχαριστω)