Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

πρώτο χιόνι


χιονίζει. οι δρόμοι έχουν αποκτήσει ήδη μια λεπτή λευκή στρώση που μέχρι το πρωί θα έχει αποκτήσει ένα σεβαστό ύψος.
όσο και να με ταλαιπωρεί, σε όση απελπισία και αν με ρίχνει όταν επιμένει, δεν παύει ποτέ να με μαγεύει. ειδικά τις νύχτες . ή τις ώρες που πιάνει το σούρουπο, εκεί κατά τις τρεις.
τώρα πια αναγνωρίζω τον ουρανό του χιονιά. ακόμη και τον αέρα του. τον οσμίζομαι.

θυμάμαι τη μητέρα που ήξερε τον ενθουσιασμό μου και με ξυπνούσε με χαρούμενα υπονούμενα τα πρωινά που  όλα έξω ήταν λευκά.
θυμάμαι και τον αγαπημένο μου γάτο που όταν πρωταντίκρισε χιόνι στη ζωή του, πρέπει να δοκίμασε την μεγαλύτερη έκπληξη ever. πήγαινε το κεφαλάκι του πέρα δώθε στο τζάμι με γουρλωμένα τα μάτια και προσπαθούσε να καταλάβει πώς είχε αλλάξει το τοπίο έτσι εκεί έξω. όταν του ανοίξαμε το παράθυρο αφού το μύρισε πρώτα εξ αποστάσεως και εκ του ασφαλούς στη συνέχεια άρχισε να το χτυπά γρήγορα κι επιφυλακτικά με το πόδι του, όπως κάνουν τα γατιά όταν έχουν να αντιμετωπισουν κάτι ξένο κι ενδεχομένως επικίνδυνο. νομίζω πως το χιόνι δεν ήταν και το καλυτερότερό του.

10 σχόλια:

thinks είπε...

Την είκόνα με το γατάκι δεν θα την ξεχάσω για πολύ, πολύ καιρό! Καλό χειμώνα!

scarlett είπε...

Να είσαι καλά Δημήτρη, για το γλυκό σου σχόλιο.
Το συγκεκριμένο γατάκι ήταν πολύ ιδιαίτερο σε πολλές αντιδράσεις του. Συχνά κάτι μου το θυμίζει.

Να έχεις μια όμορφη μέρα και καλό χειμώνα φυσικά εκεί στα ψηλά βουνά σας !

Τζων Μπόης είπε...

παλιά είχα ένα γατί που του άρεσε να κυλιέται στο χιόνι!
Βέβαια το συγκεκριμένο γατί, έτρωγε και βλήτα...
τι να πω!

scarlett είπε...

θα έπαθε μεταλλαξη από τα βλήτα ;)

γατα που να της αρέσει το κρύο και το νερό δεν μου φαινεται και πολύ νορμάλ...

πάντως θα ηταν φαση να το παρακολουθεις

Νέστορας είπε...

πόσο τέλεια είναι τα γατιά και οι φαινομενικά παράλογες αντιδράσεις τους...

ζηλεύω λίγο για το χιόνι, θέλω κι εγώ! καλό σου χειμώνα λοιπόν!

scarlett είπε...

καλησπέρα Νέστορα !

οι αντιδράσεις τους δείχνουν την αντίληψη και την εξυπνάδα τους

το χιόνι έλιωσε γρήγορα αυτήν τη φορά λόγω βροχής,οπότε μην ζηλεύεις :)

Νέστορας είπε...

τώρα ζηλεύω ακόμη περισσότερο, γιατί όταν κρατάει μέρες γίνεται λίγο ενοχλητικό για τα γούστα μου! :)

αντίληψη και εξυπνάδα. μάλιστα. μου 'ρχεται στο μυαλό το ανήσυχο βλέμμα του γάτου μου που μετά από 12 χρόνια κοιτάει με το ίδιο άγχος και ένταση ένα μαύρο καλώδιο να περιστρέφεται :)

υ.γ. το δοκίμασα μια μέρα σε μια πλατεία, μαζεύτηκαν 13-14 γατιά με απόλυτη περιέργεια ζωγραφισμένη στις φάτσες τους. νομίζω πως άρχισαν να κάνουν σχέδια και υποχώρησα..

scarlett είπε...

αντιληψη και εξυπναδα δε σημαινει τη δική μας αντιληψη και εξυπναδα, Νεστορα.

αυτο που πιο πολυ ηθελα να τονισω ηταν πως καθε ζωο αντιδρα διαφορετικα επειδη εχει ακριβως τα δικα του χαρακτηριστικα, ας πουμε ο συγκεκριμενος γατος μου ηταν ο μονος που αντεδρασε έτσι στο χιονι, του Τζων Μποη παλι πρεπει να το απολαμβανε πολυ (το χιονι)

και σημερα φυσαει διαολεμενα και βρεχει και μαζι και αυτοι κι αν ειναι λογοι για να μη μας ζηλευεις ;)

Νέστορας είπε...

καλέ ναι, έτσι το έγραψα κι εγώ! μάλλον δεν ο έγραψα αρκετά έξυπνα για να με αντιληφθείς!

καλημέρες σκάρλετ!

katabran είπε...

τί θα λεγες αν σου λεγα ότι από το χιόνι προτιμώ την άχνη ζάχαρη;
καλησπέρα!