η ώρα είναι σταθερά σούρουπο.
πρωινά μεσημέρια απόβραδα συμπυκνώνονται σ'ένα διαρκές σούρουπο
ένα κορίτσι μιλά κελαρυστά ισπανικά , ένα ομοίωμα της penelope. πιο νέο. πιο μικροκαμωμένο. πιο κορίτσι χωρίς μακιγιάζ, όμως τα ίδια μάτια ακόμη και πίσω από γυαλιά.
πάλι το βλέμμα έξω, τα φώτα, τα μαγαζιά, το ποτάμι, οι τρύπες που ανοίγουν οι τυφλοπόντικες, τα γυμνά δέντρα, το ποτάμι
νύχτα.
κρυμμένα αστέρια, σπίτια πίσω από θαμπά φώτα,παγωμένα νερά, μαζεύω τους ώμους
τα μαγικά γίνονται όλα στο μυαλό . ξαπλώνω κάτω από τον καυτό ήλιο, ένα τζιτζίκι μου τρυπά το αυτί, αδειάζω απ'όλα, άμμος και βράχια
προχτές για δέκα δευτερόλεπτα ήμουν σε ένα πράσινο τρενάκι, όλα γύρω πράσινα, λόφοι , χομπιτοχώραφα, ένα άδειο βαγόνι
οι δρόμοι γύρω γεμάτοι μαύρα παλτά, μονόχρωμες ομπρέλες, κάτω η γέφυρα, η λίμνη, κίτρινα ταξί, ο πύργος χάνεται σε ένα σύννεφο ομίχλης, ο πύργος να'τος πάλι, δυο νεαροί κωφάλαλοι χειρονομούν, ένα φιλάρεσκο ζευγάρι διαλέγει την πιο προνομιούχα θέση, "είναι ελεύθερο το τραπέζι ;" 'όλο δικό σας"
τις νύχτες διηγούμαι τρυφερές ιστορίες, όταν θα 'ρθει θα γείρω στον ώμο του και θα του πω, θα του πω...
ποτέ δεν φτάνει εκείνη η ώρα. πάντα κάτι αλλάζει. και οι ιστορίες μένουν φυλακισμένες κι ανείπωτες .
δε βαριέσαι... άνευ σημασίας.
μόνο η στιγμή και το αίσθημα ...
πρωινά μεσημέρια απόβραδα συμπυκνώνονται σ'ένα διαρκές σούρουπο
ένα κορίτσι μιλά κελαρυστά ισπανικά , ένα ομοίωμα της penelope. πιο νέο. πιο μικροκαμωμένο. πιο κορίτσι χωρίς μακιγιάζ, όμως τα ίδια μάτια ακόμη και πίσω από γυαλιά.
πάλι το βλέμμα έξω, τα φώτα, τα μαγαζιά, το ποτάμι, οι τρύπες που ανοίγουν οι τυφλοπόντικες, τα γυμνά δέντρα, το ποτάμι
νύχτα.
κρυμμένα αστέρια, σπίτια πίσω από θαμπά φώτα,παγωμένα νερά, μαζεύω τους ώμους
τα μαγικά γίνονται όλα στο μυαλό . ξαπλώνω κάτω από τον καυτό ήλιο, ένα τζιτζίκι μου τρυπά το αυτί, αδειάζω απ'όλα, άμμος και βράχια
προχτές για δέκα δευτερόλεπτα ήμουν σε ένα πράσινο τρενάκι, όλα γύρω πράσινα, λόφοι , χομπιτοχώραφα, ένα άδειο βαγόνι
οι δρόμοι γύρω γεμάτοι μαύρα παλτά, μονόχρωμες ομπρέλες, κάτω η γέφυρα, η λίμνη, κίτρινα ταξί, ο πύργος χάνεται σε ένα σύννεφο ομίχλης, ο πύργος να'τος πάλι, δυο νεαροί κωφάλαλοι χειρονομούν, ένα φιλάρεσκο ζευγάρι διαλέγει την πιο προνομιούχα θέση, "είναι ελεύθερο το τραπέζι ;" 'όλο δικό σας"
τις νύχτες διηγούμαι τρυφερές ιστορίες, όταν θα 'ρθει θα γείρω στον ώμο του και θα του πω, θα του πω...
ποτέ δεν φτάνει εκείνη η ώρα. πάντα κάτι αλλάζει. και οι ιστορίες μένουν φυλακισμένες κι ανείπωτες .
δε βαριέσαι... άνευ σημασίας.
μόνο η στιγμή και το αίσθημα ...
12 σχόλια:
είναι όμως μερικές στιγμές που τα κερδίζουν όλα, πέρα για πέρα, έτσι δεν είναι;
το σούρουπο έχει κλέψει τη μισή δόξα του ημερονύκτιου. η αυγή την άλλη μισή..
Καλημέρα Νέστορα
εδω σούρουπο είναι συνήθως όλη τη μέρα για πολλούς μήνες....τόσο το γκρίζο, ατελείωτο
...όλα έχουν σημασία.
...πάντα.
Μερικές φορές οι ιστορίες ποτίζουν τη σιωπή, γεμίζουν τη στιγμή και το αίσθημα, δε φυλακίζονται για πάντα :)
αν έλεγα όχι, Δημητρη, θα ήταν ψέματα
λοιπον, μια νεραιδα, πάντα ελειπε απο αυτο το ιστολογιο. καλως τηνε λοιπον
(ff τις ξερεις αυτες τις ιστοριες που μονολογεις καποιες αγρυπνες νυχτες και περιμενεις πως και πως τη στιγμη , τη σωστη στιγμη να τις ακουμπησεις , μονο που αυτη η στιγμη δεν ερχεται ποτέ ;)
Λόγια ανείπωτα, οι καλύτερες ιστορίες.
http://www.youtube.com/watch?v=jL0QV7H7-o0
:)
καλημερα nefeli!
σ'ευχαριστω για το τραγουδι
για το καλυτερες ας μην παρουμε και ορκο :) αλλα σιγουρα οι πιο προσωπικες
η προετοιμασία για το παιχνίδι, ποτέ δεν πάει χαμένη. κι ας είναι και εξουθενωτική καμιά φορά. όποτε έρθει η ώρα, οι πιο προπονημένοι να εξαντλούνται θα κερδίσουν. σας το υπογράφω, σχεδόν σας το υπόσχομαι..
αυτο κι αν είναι ευχαριστη εκπληξη !
καλωσηλθατε στιγμη στον άνεμο
στο σχολιο σας δεν εχω απαντηση, μονο ευχαριστω για την αισιοδοξια
http://www.youtube.com/watch?v=9BNTymuwHM4&feature=related
...
τι ζευγάρι!
η στιγμή και το αίσθημα!
...
είσαι υπέροχη
υπέροχο είναι να βρισκεις μουσικές να σε περιμένουν με λογάκια που σου χαρίζουν το χαμόγελο της μέρας :)
να εισαι καλά, katabran !
Δημοσίευση σχολίου