Τρίτη, 28 Μαΐου 2013

πρωινό

ζαλισμένη ήμουν το πρωί
με έτρωγε μια αδικία κι άφηνα αφηρημένη το βλέμμα να παρασυρθεί από κινούμενες εικόνες του κόσμου που ξυπνάει.
την είδα να έρχεται κουτσαίνοντας προς το παγκάκι της στάσης κι έκανα χώρο να καθίσει. με ευχαρίστησε. μου χαμογέλασε. και μέσα σ'αυτό το χαμόγελο της μαυροφορούσας, ζαρωμένης γριούλας, τόσο όμοιο με αυτό της γιαγιάς μου, έδιωξα την αδικία και τη θλίψη του πρωινού.

Δεν υπάρχουν σχόλια: