Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2014

Το έχω διαπιστώσει κατ'επανάληψη : όταν δεν κατονομάζεις την αδικία, αυτός που την διαπράττει αποθρασύνεται σε τέτοιο βαθμό, που όχι μόνο θεωρεί ότι έχει δίκιο, αλλά στο τέλος βλέπει τον εαυτό του ως αδικημένο.
....


2 σχόλια:

thinks είπε...

Όταν το εξηγώ αυτό εδώ στην Ιταλία μου λένε ότι δεν ειναι ευγενικό να κατονομάζουμε την αδικία γιαί μπορεί να μας ακούσει ο αδικών και δεν είναι σωστό. Και κρεμάω το κεφάλι μου στα χέρια μου.

scarlett είπε...

καταλαβα...ωραιοι ειστε και στην Ιταλια :)

Πάντως προσωπικα Δημητρη, εχω διαπιστωσει πως επειδη ειμαι απο τους πολυ φιλησυχους ανθρωπους, που προτιμουν συχνα να αδικηθουν παρα να μπλεξουν με ανθρωπους αναξιους λογου, τελικα οχι μονο ανεχομαι την αδικια, αλλα εχω να αντιμετωπισω και το θρασος των τελευταιων που θελουν να βγουν κι απο πανω.

Μ'αλλα λογια οσο φιλησυχος και να εισαι, αν βρεθεις με τους λαθος ανθρωπους, ησυχια δεν θα βρεις, ότι και αν κανεις.:(