Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Βρέχει. Είναι Ιούνιος και βρέχει. Άλλοτε δε θα είχε σημασία. Άλλοτε δε θα έπεφτε η βροχή τόσο βαθιά μέσα μου. Να νοτίζει το μυαλό.

"κι ούτε έχει σημασία που ασπρίσαν τα μαλλιά μου,
(δεν είναι τούτο η λύπη μου -
η λύπη μου είναι που δεν ασπρίζει κ'η καρδιά μου)"
                                                                             Ρίτσος

Τέτοιες στιγμές θυμάμαι ένα κοπάδι με άλογα σε ένα πράσινο λιβάδι κοντά στο Ν.


Άλλοτε είναι μια έρημη θάλασσα.
Άλλοτε ένα κοπάδι με άλογα.


Δεν υπάρχουν σχόλια: