Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Χριστούγεννα



Μια από τις πιο μακρινές μου αναμνήσεις είναι εκείνη που μαζί με τους γονείς επιστρέφουμε στο σπίτι φορτωμένοι ψώνια για τα Χριστούγεννα, οι δρόμοι είναι χιονισμένοι κι εμείς ανεβαίνουμε προσεχτικά τη σκάλα, έχει ήδη σκοτεινιάσει.
Μέσα στις σακούλες υπάρχει ένας σοκολατένιος αη- Βασίλης και σοκολατένια στολίδια για το δέντρο, κουκουνάρια, μπαλίτσες, καμπανούλες.
Και μέσα στην καρδιά μου υπάρχει ένα αίσθημα προσμονής ανεπανάληπτο.
Το χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι μικρό αλλά βρίσκεται στο δωμάτιό μου, έχει λευκά φωτάκια και χρωματιστά φωτάκια-λουλούδια. Τα αγαπημένα μου στολίδια είναι κάτι θαμπές μοβ μπάλες και οι χρωματιστές καμπανούλες που κουδουνίζουν όταν τις κουνάς.
Κι από κάτω, μια μικρή, μικρούλα φάτνη.

Προχτές ρώτησα τη μητέρα αν έχουν μείνει κάποια από τα αρχαία εκείνα στολίδια.
Δεν ήταν σίγουρη.

Δεν είναι που μ'απασχολεί η ύπαρξή τους, στο κάτω κάτω ο καθένας κουβαλά το rosebud μιας χαμένης αθωότητας μέσα στο μυαλό του. Κι εκεί είναι καλά φυλαγμένο.

Είναι εκείνο το βάδισμα στο χιόνι, το μαγικό σκοτάδι, οι σιωπηλοί ήχοι...

2 σχόλια:

είπε...

scarlet, μου αφηνεις την αισθηση ενος πολυ λεπτου κι ευγενικου ανθρωπου, αλλες φορες αερινου, κι αλλες φορες θυμωμενου!
Σου ευχομαι καλες γιορτινες μερες, με ηρεμη καρδια, με αγαπη, και με ωραιες αναμνησεις αλλωστε αυτες οι στιγμες της ιδιας μας της καθημερινοτητας τις δημιουργουν.
Αν το καλοσκεφτεις, τοτε ηταν το υπεροχο πατημα στο χιονι, σημερα μπορει να ειναι κατι αλλο που μετα απο 10 χρονια θα το θυμομαστε με θερμη και νοσταλγια, ολες οι εποχες εχουν τις στιγμες που χωρις να το θελουμε χαρασσονται στο νου μας.
Υγεια πανω απ ολα!

scarlett είπε...

Η ευχή στο τέλος είναι και η πιο σημαντική.
Σ'ευχαριστώ για το όμορφο πέρασμα και για τα από καρδιάς αφημένα λόγια.
Δυστυχώς η καθημερινότητα στην Ελλάδα έχει γίνει πολύ δύσκολη για να αποφύγεις το θυμό ή τη θλίψη.
Η νοσταλγία υπάρχει για να μας θυμίζει κάτι που ήμασταν, ένα συναίσθημα που βιώσαμε, αλλά δεν μπορεί να αλλάξει αυτό που ζούμε σήμερα.
Αν και νωρίς, εύχομαι όμορφες, λαμπερές γιορτές και να μη χάσεις ποτέ αυτήν την αισιόδοξη ματιά που συνήθως διακρίνω στα κείμενα και στα σχόλια σου.