Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

θάλασσα

έμοιαζε με υπόσχεση στον εαυτό μου
"μόλις φτιάξει ο καιρός θα πάω στη θάλασσα"
ανάγκη. επιθυμία. λαχτάρα


εκείνος μου το έλεγε πάντα." είναι ωραία. θα δεις. θα σου αρέσει"
δίσταζα λιγάκι. τόσες θάλασσες .τόσοι ωκεανοί.
γιατί αυτή ;

είχα ξεχάσει το πιο σημαντικό. μαζί του ξανάρχισα να βλέπω (και ν'ακούω. και να μυρίζω)
δεν υπάρχει πιο μεγάλο πράγμα








2 σχόλια:

Τζων Μπόης είπε...

πόσο διαφέρουν τελικά οι λαοί μεταξύ τους ώρες ώρες...
βλέποντας τις φωτογραφίες μου ήρθε στο νου μια εικόνα από οργανωμένη ελληνική παραλία...
Strandkörbe, δεν λέγονται αυτά τα "καλάθια" παραλίας στην Γερμανία;
την πρώτη φορά που τα είδα μου είχαν φανεί τόσο αστεία, μάλλον από τον άερα τους προστατεύουν παρά από τον ήλιο, εδώ οι Γερμανοί τρελαίνονται για σολάριουμ, έτσι δεν είναι?

scarlett είπε...

genau, das sind strandkörbe.

τα βρισκω όμορφα, Τζων Μπόη, για πρακτικά, δεν ξέρω. και συμφωνώ πως μαλλον από τον άνεμο προφυλάσσουν.
τα δε σολάριουμ δίνουν και παίρνουν. έχω δει Γερμανούς Γεναρη μηνα πιο μαυρισμενους κι από τον Γαβαλά (ή εστω όσο κι αυτός :) )

Πάντως χτες έκανε μια υπέροχη μέρα και μια βόλτα στην κοντινή παραλία ήταν ό,τι πρεπει.
Εξαιρετικός τουριστικός προορισμός. Δεν το περίμενα