Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

τα πανιά του Σαν Τροπέ


Με την ιστιοπλοΐα δεν είχα ποτέ καμία σχέση, ούτε και ταξίδεψα ποτέ με πλοίο διαφορετικό πέρα από αυτά των πλοίων της γραμμής. Με αυτά τα τελευταία βέβαια,  έχω κάνει πολλά ταξίδια -καλοκαίρι και ελληνικό νησί είναι στο μυαλό μου έννοιες αλληλένδετες - αλλά το πλοίο , όπως κι ένα λεωφορείο, ήταν πάντα το μέσο. Αυτό που ενδιέφερε ήταν αποκλειστικά ο προορισμός , όχι το ταξίδι.
Κι ύστερα ήρθαν τα τελευταία χρόνια και  κυριάρχησαν στις θάλασσές μας τα διάφορα σούπερ φαστ και το ταξίδι έγινε ακόμη πιο στεγνό και αδιάφορο. Δε λέω, έχει τα πλεονεκτήματά του να είσαι με το αυτοκίνητό σου στη Σαντορίνη σε 6 ώρες, αλλά το ταξίδι, το ίδιο το ταξίδι, δεν έχει πια βόλτες στο κατάστρωμα, ούτε  ανέμους να σε φυσούν με μανία στην πλώρη με τη γεύση και τη μυρωδιά της αλμύρας, ούτε και γλάρους να ακολουθούν από πίσω.
Τώρα, διαβάζεις το βιβλίο σου σε έναν σχεδόν αποστειρωμένο χώρο , με τον κλιματισμό στο φουλ και τεχνητό φωτισμό και απλά περιμένεις να φτάσεις.

Χτες η Welt am Sonntag είχε ένα μικρό αφιέρωμα σε έναν από τους τελευταίους μεγάλους ιστιοπλοϊκούς αγώνες για φέτος, που γίνονται το φετινό φθινόπωρο στο Saint -Tropez, "Les Voiles de Saint -Tropez"
Οι αγώνες τελείωσαν χτες, αλλά οι εικόνες ήταν από αυτές με τις οποίες ταξιδεύεις νοερά, όταν ας πούμε το σκοτάδι πέφτει νωρίς ή το θερμόμετρο δείχνει -11 ή απλά θέλεις για λίγο να ξεφύγεις σε έναν ορίζοντα δίχως όρια ,σε μια ζωή δίχως όρια .
Φυσικά τα συγκεκριμένα σκάφη ήταν αγωνιστικά και οι συμμετέχοντες δεν κάνανε διακοπές ...αλλά αυτά δεν τα κοιτάς εσύ ο απ'έξω. Εσύ κοιτάς αυτά τα θαύματα της αισθητικής, τη δύναμη και την ομορφιά τους και στο βάθος το άλλοτε γραφικό ψαροχώρι του Saint-Tropez, αυτό που τόσο επαίνεσε η Francoise Sagan πριν κατακλυστεί από τις ορδές των τουριστών και στο ακόμη πιο βάθος τη θάλασσα. Τη Θάλασσα.....

Αλλά ας επανέλθω στον αγώνα αυτό καθ΄αυτό
Δεν πρόκειται για μικρά σκαφάκια που αγωνίζονται για το ποιο θα φτάσει πρώτο. Όχι. Πρόκειται για μεγάλα πλοία, πραγματικά θηρία με πανιά, πολλά από αυτά σε παλιές κλασσικές φόρμες, αυτά είναι και τα πιο εντυπωσιακά, με πολυμελή πληρώματα, και η όλη οργάνωση είναι περισσότερο μια φιέστα, μια γιορτή και λιγότερο ένας καθαρόαιμος αγώνας που έχει μοναδικό σκοπό την πρωτιά και την κατάκτηση μιας καλής θέσης

                                                                    Mari Cha III

Velsheda


                                                                       Shamrock

Τα πλοία, με τις φόρμες, το στυλ, τις ανέσεις ή την έλλειψή τους αντικατοπτρίζουν φυσικά το χαρακτήρα του κατόχου τους (όπως καθετί δικό μας). Υπάρχουν πάντα αυτά που φωνάζουν "νεόπλουτος", αλλά υπάρχουν και τα άλλα τα πιο φινετσάτα, συνήθως παλαιότερα σκαριά και υπάρχουν και τα καθαρά αγωνιστικά

Μ'αυτά και  μ'αυτά μου φαίνεται πολυ ενδιαφέρον το Σαν Τροπέ στα τέλη του Σεπτέμβρη.

7 σχόλια:

Jolly Roger είπε...

Αυτα τα πλοια θελουν και επιδεξιους ... σκιππερ ;-)
Συμπληρωματικα, πολυπροσωπα πληρωματα.

Η ελξη για το "παλιο" ειναι διαδεδομενη και επεκτεινεται σε ολα τα τεχνολογικα ανθρωπινα δημιουργηματα.
Ξερω ανθρωπους που κατεχουν αυτοκινητα 70ετιας, πανακριβα στην συντηρηση τους.
Ξεσκονιζουν την ζαντες με μια (μαλακη παρακαλω) οδοντοβουρτσα !!

Φυσικα δεν τα χρησιμοποιουν στην καθημερινη τους ζωη, αλλα μονο σαν show. Το ιδιο ισχυει και για τα ιστιοφορα που παρουσιαζεις.

Τα σημερινα ιστιοφορα (και αυτοκινητα και αεροπλανα) ειναι 3Χ πιο γρηγορα, 3Χ λιγοτερο απαιτητικα σε κοστος συντηρησης και 3Χ πιο ευχρηστα.

Πως εξηγηται αυτη η ελξη για το παλιο;

Jolly Roger είπε...

Συγνωμη, ξεχασα.
Δεν υπαρχουν παλια πλοια που φωναζουν "νεοπλουτος" ;-)
Αυτο μονο τα καινουργια πλοια μπορουν να το φωναξουν. Και στο 90% των περιπτωσεων προκειται για μηχανοκινητα, οχι τα ιστιοφορα.
Η καλη εφημεριδα μαλλον σε παραπλανησε εδω.

Απαραβατος ορος για τετοιου ειδους αντικειμενα ειναι να διατηρηθει η αρχικη τους μορφη. Να δειχνουν σημερα οπως την ημερα που εγκατελειψαν τον τοπο κατασκευης τους πριν 40 - 50 - 80 χρονια.
Κανενας νεοπλουτος δεν μπορει να αλλαξει την εμφανιση ενος τετοιου πλοιου (ουτε καν στο εσωτερικο).

Μπορει καποιος νεοπλουτος να αγορασει ενα τετοιο πλοιο. Αλλα δεν τον καταλαβαινεις απο την εμφανιση του πλοιου. Τον καταλαβαινεις απο το γεγονος οτι δεν μπορει να το κουμανταρει ;-)

* * * *
Ενα παραδειγμα χρηστικοτητας για το πρωτο μου σχολιο.
Το Shamrock χρειαζεται τουλαχιστον 6 ατομα για ενα απλο τακ ( = στροφη).
Ενα συγκρισιμο μοντερνο ιστιοφορο απαιτει 1 μονο ατομο για την ιδια δουλεια.

Jolly Roger είπε...

Υ.Γ. Η θαλασσα στο Σαιν Τροπε ειναι χαλια μαυρα.
Ουτε την πεθερα μου δεν θα εριχνα εκει ;-)

Οποιος δεν εχει πιει αιγιοπελαγιτικο θαλασσονερο - οπως αυτο ηταν πριν 30 χρονια, δεν εχει μετρο συγκρισης για την θαλασσα (συγνωμη - σε μερικα πραγματα ειμαι απολυτος ;-) )

scarlett είπε...

νομιζω πως δεν υπαρχει μία μονο απαντηση στο ερωτημα σου

*μπορει το παλιο να μας αρεσει, επειδη κι εμεις παλιωνουμε. και μας δημιουργει ενα αισθημα οικειοτητας και νοσταλγιας

*μπορει να μας αρεσει, ασχετα από το παραπανω (αλλωστε ειμαι μολις 23 ;- τι νοσταλγια να νιωσω ;),λόγω της πιο απλης του φορμας, της διαφορετικης του αισθητικής που αντιπροσωπευει

μπορει να μας αρεσει επειδη παλιοτερα δινανε μεγαλυτερη σημασια στην ποιοτητα κατασκευης

μπορει να μας αρεσει απλα και μονο επειδη ειναι διαφορετικο

μπορει να εβρισκα και αλλα μπορει, αλλα το τελευταιο μου αρεσε πολυ και λεω να σταματησω τη φλυαρια με μια γλυκια "Καλημερα"

scarlett είπε...

καταλαβα....πρεπει να φλυαρησω κι αλλο ;), βρηκα κι αλλα σχολια

*στον αγωνα παιρνουν μερος και καινουρια σκαφη. εγω επελεξα τις φωτογραφιες εκεινων που μου αρεσαν περισσοτερο, διχως να γνωριζω αν εγκατελειψαν πριν μια βδομαδα το ναυπηγειο ή ειναι παλιά

*μια χαρα μπορει ενα ιστιοφορο να φωναξει "νεοπλουτος" ,απλα τα ιστιοφορα ακομη και τα καινουρια εχουν παντα μία κομψοτητα

*ελατε τωρα πειρατη που εχετε προβλημα με το αιγαιοπελαγητικο νερο του 2010! ;)
δλδ το δοκιμασατε... και βρηκατε τι; οτι εχει πιο λιγο αλατι; πιο πολυ; μου θυμιζετε κατι παππουδες που όλο τα παλια νοσταλγουν ;)
(οκ....ας το ομολογησω : μερικες λιγες φορες εχουν δικιο ;) )


*δε θα ηθελα να ειμαι η πεθερα σας

holly είπε...

μ' αυτα και μ' αυτά - καταζήλεψα
:)

(στη Σαγκαν έμεινα εγώ και εκεινη την εποχη - αχ )

scarlett είπε...

αγαπητη holly καλημερα!

νομιζω πως στο "Σας θυμαμαι παντα" αναφεροταν η Σαγκαν στο γραφικο ψαροχωρι και στο πώς αλλαξε με τα χρονια. και να φανταστειτε πως εκεινη μιλουσε για αλλαγες τις δεκαετιες του 70-80 !

μα δεν εγραφε υπεροχα η Σαγκαν; η αληθεια ειναι πως περασαν πολλα χρονια απο τοτε που τη διαβαζα και δεν ξερω πώς θα μου φαινοταν σημερα το στυλ και η γραφη της

κι αφου ζηλεψατε κι εσεις κι εγω τις ομορφες εικονες, δεν μενει παρα να κανουμε την τρελα και εναν Σεπτεμβρη να βρεθουμε εκει, στο Σαιν Τροπε.
(το ξερετε καλα πως η Σαγκαν δε θα το σκεφτοταν δευτερη φορα)