Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

έμπνευση

σε αυτά τα ημερολόγια που στη βάση τους είναι προσωπικά , καμιά φορά θέλω να θυμάμαι ένα μικρό απόσπασμα , δυο φράσεις, έναν διάλογο, ίσα ίσα για να τον βρίσκω πιο εύκολα

από την αλληλογραφία του  Ελύτη προς τον Εμπειρίκο:

Έτσι , τον Ιούλιο του 1954 στην Πάρο (σαν να την ξαναβλέπω τη σκήνη), εκεί που προχωρούσαμε το καταμεσήμερο μες στα στενά, είδαμε να μας έρχεται απ'αντίκρυ μ'ελάχιστο ρούχο - κι εκείνο στον αέρα - μια ξανθή παιδούλα, θα'λεγες μόλις βγαλμένη από τον Όμηρο, μια σωστή "Ίρις Αγγελέουσα", που τσακίστηκες να τη φωτογραφίσεις αλλά σου ξέφυγε. "Είναι σαν την έμπνευση " μου είπες "δεν την προλαβαίνεις δυστυχώς πάντοτε." Και μείναμε, συνεχίζοντας με τη φαντασία μας πάνω στους ασβεστωμένους τοίχους το όραμα. Που ίσως αυτό να'χει και μεγαλύτερη σημασία. Επειδή η φαντασία είναι αυτάρκης, θέλω να πω , πραγματοποιείται με την αυτοκατανάλωσή της μέσα μας.

4 σχόλια:

Καρτέσιος είπε...

"Από την αλληλογραφία του Ελύτη προς τον Εμπειρίκο". Ονόματα να σκύβεις το κεφάλι και μόνο στο άκουσμά τους. Ελπίζεις να σου επιτρέψει η ψυχή σου να νιώσεις τα λόγια τους. Ειλικρινείς κι απόλυτοι εραστές της έμπνευσης. Γι' αυτό τους αγαπούσε κι εκείνη τόσο πολύ. Υπέροχη επιλογή.

scarlett είπε...

Σας ευχαριστώ, Καρτέσιε !

Ονόματα που μας κάνουν να σκύβουμε το κεφάλι,ναι.
Για το έργο τους. Για την ταπεινότητα και το δόσιμό τους στην τέχνη.
Ονόματα που μας κάνουν περήφανους για την χώρα που τους γέννησε και τυχερούς που μιλάμε την ίδια γλώσσα μ'εκείνους.

Μερικές φορές συλλογίζομαι τις γλώσσες στις οποίες έχει μεταφραστεί το Άξιον Εστί.
Μπορεί να μεταφραστεί αυτό το έργο ; Μπορεί να το κοινωνήσει κάποιος που δεν είναι στην ψυχή του Έλληνας ;
Είμαστε απίστευτα τυχεροί


(θυμάστε την κουβέντα που κάναμε στο δικό σας ιστολόγιο ; Οι "άλλοι" που λέγαμε, που σήμερα λείπουν. Αλλά δεν πειράζει. Έχουμε καλή μαγιά.)

Theorema είπε...

Καλημέρα Πορφυροκόκκινη Ο. Πανέμορφη η βόλτα σε στενά και στίχους.
Καλή χρονιά, έστω και καθυστερημένα.

scarlett είπε...

Καλή Χρονιά και από δω Theorema !

Αλλά όχι, όχι! όσο ελκυστικό (και σε ευχαριστω !) και να ακουγεται το Πορφυροκόκκινη, μην πεφτεις στην παγίδα της ετυμολογίας.

Η επιλογή του nick, όσο περίεργο και να φαίνεται έχει περισσότερη σχέση με τον αναφερόμενο ποιητή, παρά με ετυμολογικές ερμηνείες ή ομοιότητες με άλλες sc.

Γκρίζα ναι, κόκκινη ποτέ :)