Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

παραλογισμοί


οι σκαμμένοι δρόμοι δεν επηρεάζουν τη διάθεση των επισκεπτών .
κατά ομάδες χαζεύουν την πύλη-σύμβολο της πόλης,το εντυπωσιακό δημαρχείο, τους πύργους των  εκκλησιών, κάθονται στα καφέ, περιμένουν ουρά στα παγωτατζίδικα, κάνουν βόλτες με τα πλοία στα κανάλια.
ένας μεσαιωνικός τύπος με μαύρη κάπα κι έναν διπλό πέλεκυ με μακρύ κοντάρι  οδηγεί τη δική του ομάδα τουριστών σε ένα από τα παραδοσιακά δρομάκια.
πριν λίγες μέρες ήταν μια πλούσια αρχόντισσα με βαρύ μακρύ ένδυμα και τα μαλλιά πλεξίδες να στεφανώνουν το κεφάλι.
χρυσοί πλανόδιοι μίμοι στέκουν ακίνητοι στις άκρες των δρόμων, ενώ οι ζωντανές κούκλες στις βιτρίνες από πίσω σαλεύουν ελαφρά και χαμογελούν


ανέμελες εικόνες δρόμου σε πλήρη αντίθεση με προσωπικές διαθέσεις .


κάποιες φορές νιώθω πως βγήκα από το σπίτι μου και στην επιστροφή δεν υπήρχε.ή πως θέλησα να βγω έξω από το κατώφλι, αλλά εκεί υπήρχε μόνο το κενό.
από την άλλη σκέφτομαι "άσε τις υπερβολές. οι εποχές τρέχουν προς άγνωστες κατευθύνσεις."

στην εφημερίδα διαβάζω για το σοκ των Ευρωπαίων όσον αφορά τις νέες εκτιμήσεις της αύξησης του χρέους μας. απορώ γιατί ακόμη σοκάρονται. στην Ελλάδα κανείς δεν σοκάρεται.
λεφτά υπάρχουν.
(.......στην Ελλάδα μόνο μελαγχολούν. αλλά όλα τα ψέματα, τις κλοπές, τις απάτες τα θεωρούν δεδομένα)



γιατί έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν δύο Ελλάδες ; μία στο μυαλό των πολιτικών και μια στη ζωή των απλών ανθρώπων ; γιατί όποτε τυχαίνω να ακούσω κυβερνητικό στέλεχος νιώθω πως ή εκείνο ζει αλλού ή κάτι δεν πάει καλά με τη δική μου αντίληψη για την παρούσα πραγματικότητα ;

παραλογίζομαι,ε ;


14 σχόλια:

Λένα είπε...

Ναι...
Έλλειψη αντίδρασης εξ' αιτίας παρατεταμένου και επαναλαμβανόμενου σοκ.
Κοινωνία "αγρίμι".

Mayday!
αναζήτηση...ελπίδας (σανίδα σωτηρίας)

scarlett είπε...

Καλημέρα Λένα!

Μπα δε μας θεωρώ σοκαρισμένους.
Νομίζω πως οι Έλληνες θεωρούμε εδώ και πολλά χρόνια - και όχι μόνο τώρα με την κρίση- όλα τα οικονομικά σκάνδαλα και τις σχετικές παρανομίες, σαν κάτι ναι μεν μη ευχαριστο, αλλά παρ'όλα αυτά σαν μέρος της ζωής μας.Κάτι σαν μια νορμαλιτέ θα έλεγα.

Σκέψου μόνο από πόσους ελεύθερους επαγγελματίες δε ζητάμε απόδειξη όταν τους έχουμε ανάγκη, για να σου πω ένα απλο παράδειγμα.
Ε, σε επίπεδο πολιτικής το παιχνίδι απλά χοντραίνει, αλλά δε νομίζω να σοκάρει κανεναν, πλην τους χαζούς ξένους.

Λένα είπε...

Δε θα διαφωνήσω, απλώς θα διευκρινήσω. Αυτά τα "δεδομένα" δεκαετιών είναι που μας "σοκάρουν", κατόπιν εορτής βέβαια! Η φοροδιαφυγή ήταν δεδομένη. Η καλοπέραση μέσω πλασματικού πλουτισμού (δάνεια παντος τύπου, εορτοδάνεια, διακοποδάνεια, αυτοκινητο-δάνεια, οικο-δάνεια, γαμο-δάνεια, μαθητο-δανεια και συνεχίζει μακρύς ο κατάλογος) ήταν δεδομένη. Η διαφθορά στη πολιτική ζωή (μίζες, διορισμοί, αδιαφανείς διαδικασίες) ήταν δεδομένη. Όλα στο βωμό της δικής μας "ευμάρειας" χωρίς ποτέ να σκεφτούμε πως κάποτε θα ερχόταν η ώρα της πληρωμής. Λυπάμαι γιατί αργήσαμε πολύ να ξυπνήσουμε και ξυπνήσαμε με τον χειρότερο τρόπο. Από το υπέροχο-ιδανικό όνειρο στον χειρότερο εφιάλτη.
Εύχομαι από τώρα και πέρα, τουλάχιστον, να μη μας ξαναπιάσουν στον...ύπνο ;)

scarlett είπε...

Έτσι είναι Λένα. Όλα συμβαίνουν με τη σιωπηλή συμμετοχή μας, πολλές φορές από άγνοια κι άλλες επειδή δεν βλέπουμε άλλο τρόπο αντίδρασης.

Προσωπικά εύχομαι να βγούμε όσο πιο ανώδυνα και αναίμακτα γίνεται από την παρούσα κατάσταση (και το συντομότερο φυσικά)

Jolly Roger είπε...

Δεν ειναι ακριβως ετσι τα πραγματα.
Οι ελληνες εχουν το χαμηλοτερο ποσοστο *ιδιωτικου* δανεισμου στην Ευρωπη. Τα διακοποδανεια και τα γαμοδανεια ειναι πολυ ψηλοτερα στις αλλες χωρες (μονο που δεν εχουν αυτο το καρα-κιτς ονομα).

Το ελληνικο κρατος ειναι χρεωμενο και χρεωκοπημενο, οχι οι ελληνες.

Ειναι λοιπον εντελως λαθος η φραση "καταναλωναμε τοσον καιρο χωρις να σκεφτουμε την ωρα της πληρωμης".

Αν υποθεσουμε οτι οι ελληνες φταινε συλλογικα σε κατι (προσωπικα, δεν το πιστευω αυτο), τοτε φταινε γιατι ανεχτηκαν και ανεθρεψαν ενα σαπιο, διεφθαρμενο και αναποτελεσματικο κρατος.

Φταινε γιατι βλεπουν οτι εδω και δεκαετιες οι κοινωνικες υποδομες (Παιδεια, Υγεια, Συγκοινωνιες κ.α. ) ειναι σαραβαλιασμενες και το ανεχονται / υποθαλπουν.

Επ ουδενι φταινε ομως επειδη - δηθεν - υπερκαταναλωσαν με δανεικα.

scarlett είπε...

Kαλημέρα πειρατή

αν και νομιζω πως η απάντηση σου είναι προς τη Λένα, το δικό μου θέμα στο συγκεκριμενο σημειο του ποστ (γιατι ανεπτυξα πολλα αλλα όχι το παραπάνω) ήταν πως οι Ελληνες ναι μεν μελαγχολούν, αλλα δε νομιζω να σοκάρονται (η διαφθορά των πολιτικών και όσων ελέγχουν οικονομικες συναλλαγές είναι κάτι το οποιο γνωρίζουν και έχουν αποδεχτει για ποικιλους λογους που δεν ειναι του παροντος να αναλυθούν)


παρ'όλα αυτά και δίχως να σε αμφισβητώ θα ήθελα από περιέργεια να μάθω τα ποσοστά που αναφέρεις ότι τα ελληνικά νοικοκυριά είναι χρεωμένα. .αν σου είναι ευκολο μία ή περισσοτερες πηγες με έγκυρους στατιστικούς πινακες θα με ενδιεφερε.
και άλλων χωρών της ΕΕ φυσικά για να μπορέσω να έχω εικόνα.

Τζων Μπόης είπε...

Καλημέρα Scarlett,

Νομίζω ότι το θέμα άπτεται ψυχαναλυτικών ερμηνειών και ειδικός δεν είμαι, αλλά νομίζω ότι όποιος μελαγχολεί δεν σοκάρεται, αλλά αντιθέτως όποιος σοκάρεται μπορεί και να οδηγηθεί στην μελαγχολία.
Το σοκ πάντως μπορεί να οδηγήσει και στο πάγωμα των αντιδράσεων, δεν έχεις δει ανθρώπους μετά από ένα μεγάλο σοκ να "κλειδώνονται";

Όσο για την υπερχρέωση των ελληνικών νοικοκυριών ο Πειρατής έχει δίκιο. Απλά το πρόβλημα δεν ερμηνεύεται με τη στατιστική, αλλά χρειάζεται μια ποιοτικότερη ερμηνεία, δανεισμός χωρίς παραγωγή είναι μείγμα καταστροφικό.

Καλή εβδομάδα

scarlett είπε...

Καλημέρα κι από μένα Τζων Μπόη!

Πριν δυο μερες, στην σαββατιατικη εκδοση της Welt (αντιστοιχεί στις δικές μας κυριακάτικες)διάβαζα με μεγάλα παχιά γράμματα στην πρωτη σελιδα για το σοκ της Ευρωπης από τα νέα νούμερα που αποκάλυψε η Αθήνα. Ίσως να μην το γνωρίζεις αλλα ο γερμανικος τύπος σε αντιθεση με τον δικό μας δε ρέπει ευκολα προς τις υπερβολές. Ένα σοκ ειναι ένα σοκ

Εκανα λοιπον την ταπεινη σκέψη πως στην Ελλάδα όποια νουμερα και να μας πουν για το χρεος μας θα μας φανουν φυσιολογικά. Και δεν είναι επειδή είμαστε σε κατάσταση σοκ.
Έχουμε απλά συνθηκολογησει .

Με τον πειρατη ουδεποτε διαφώνησα. Περιεργεια έχω να μάθω κατα πόσο δανειζονται τα ελληνικα νοικοκυρια σε σχεση με τα ξένα της ΕΕ. Επειδή γνωριζω πως ξερει παμπολλες πηγες όπου μπορεί κανείς να βρει ανάλογα στοιχεία, ενώ αντιθετα προσωπικα δεν γνωριζω πού θα μπορούσα να τα βρω .

Καλή βδομάδα επίσης...και...πολύ βαρυ σε βλέπω σήμερα...που κρυφτηκε το εξαιρετικο χιουμορ σου ;
Προχτές πάντως στο Zara σε θυμηθηκα βλέποντας πανομοιότυπους κοθόρνους με αυτούς που είχες δημοσιευσει και χαμογελούσα :)
Εφτασαν και στο χωριο μας, αλλά ευτυχώς δεν είδα καμία να τους φοράει ακόμη ;)

Jolly Roger είπε...

Καλημερα κι απο μενα στην εκλεκτη ομηγυρη.

Για το σοκ.
α) Κανενας ανθρωπος δεν μπορει να ειναι σε διαρκες σοκ. Καποια στιγμη θα συνεχισει την ζωη του - οπως μπορει.

β) Αλλωστε οι ελληνες ηξεραν απο καιρο οτι ζουν σε χρεωκοπημενο κρατος με δανεικα λεφτα. Απλα περυσι τα επισημα νουμερα επιβεβαιωσαν κατι που ξεραμε ολοι.
Η χρεωκοπια δεν εφερε σοκ σε κανεναν.
Υπενθυμιζω οτι αλλο πραγμα να εισαι δυσαρεστημενος / απελπισμενος με την κατασταση και αλλο πραγμα το σοκ.

γ) η ελληνικη κοινωνια διακατεχεται απο την νοοτροπια "μακρυα απο τον κ**ο μου και οπου θελει ας μπει". Δεν υπαρχει συλλογικη συνειδηση, μονο προσωπικες προσεγγισεις σε λυσεις.
Η κριση μπορει να εφερε πολλα προσωπικα δραματα, αλλα η συντριπτικη πλειοψηφια ακομα σκεφτεται "δοξα τω θεο, εγω και η οικογενεια μου καλα παμε".
Γι αυτο δεν βλεπεις σοκαρισμενους στην Ελλαδα.

* * * *
Για το ιδιωτικο χρεος.

Ενα προχειρο λινκ ειναι εδω.

Η ταμπελα ειναι ελλιπης, γιατι παρουσιαζει μονο επιλεγμενα κρατη. Αλλα και παλι δειχνει οτι η Ελλαδα εχει ποσοστο ιδιωτικου χρεους 48% του ΑΕΠ, ενω ο μεσος ορος στην ΕΕ ειναι στο 55%.

Στην Αγγλια τα ιδιωτικα νοικοκυρια ειναι χρεωμενα με το 130% του ΑΕΠ τους (εξωφρενικα αρρωστο φαινομενο) ενω στις ΗΠΑ με το 104%.

Οι υποτιθεται πλουσιοι γερμανοι εχουν ποσοστο γυρω στο 60%.
Χοντρικα, μπορουμε να πουμε οτι ο μεσος αγγλος και αμερικανος ειναι δυο φορες πιο χρεωμενοι απο τον μεσο ελληνα. Ο δε μεσος γερμανος ειναι 1.5Χ πιο χρεωμενος.

Υπαρχουν δυο παγιδες κατανοησης εδω. Το ιδιωτικο χρεος δεν μπορει δυστυχως να μας χρησιμευσει για να συγκρινουμε τους λαους.

Η πρωτη παγιδα ειναι η ποιοτητα του ιδ. χρεους. Υπαρχει το "καλο" χρεος, οπως π.χ. το να αγορασεις ενα σπιτακι η το να σπουδασεις τα παιδια σου.
Υπαρχει και το "κακο" χρεος - βλεπε γαμοδανεια και διακοποδανεια.
Οι στατιστικες δεν μας λενε τιποτα για την ποιοτητα του ιδιωτικου χρεους, αρα δεν μπορουμε να συγκρινουμε εγγλεζους και ελληνες.

Η δευτερη παγιδα ειναι οι κοινωνικες δομες. Ο τυπικος γερμανος εχει φοβερη εμπιστοσυνη (και δικαια) στα κοινωνικα δικτυα. Ξερει οτι αν αρρωστησει, αν μεινει ανεργος κλπ. θα πεσει "στα μαλακα" επειδη το κρατος του προσφερει κοινωνικη προνοια.
Οσα κερδιζει λοιπον, μπορει να τα ξοδευει - και να ψιλοχρεωνεται κι απο πανω.

Ο ελληνας αντιθετα ξερει πολυ καλα, οτι το κρατος προνοιας στην Ελλαδα ειναι ανυπαρκτο. Αισθανεται λοιπον διαρκως την πιεση να "βαλει 2 δεκαρες στην παντα - για ωρα αναγκης".
Η αποταμιευση και ο μη-δανεισμος αποτελουν για τον ελληνα 10 φορες πιο επιτακτικες αναγκες απο τον γερμανο.

Οι αριθμοι του ιδιωτικου χρεους λοιπον αντανακλουν (και) τα διαφορετικα κοινωνικα συστηματα. Γι' αυτο δεν μπορουμε να κανουμε αντικειμενικες συγκρισεις με βαση το ιδιωτικο χρεος.

* * * *
Το τελικο συμπερασμα απο το παραπανο διπλοσεντονο (συγνωμη) ειναι οτι το πρωτο μου σχολιο ηταν σωστο ;-)

Οπως γραφω και στο πρωτο μου σχολιο, οι ελληνες ιδιωτες ΕΧΟΥΝ λεφτα.
ΜΥΑΛΟ δεν εχουν ;-)

scarlett είπε...

Σ'ευχαριστω για τα στοιχεια και την αναλυση πειρατη

Η αλήθεια είναι πως μου κινησες την περιεργεια με το θεμα του ιδιωτικου δανεισμου που εθιξες και θα ήθελα πραγματι να βρω τα ποσοστά εκεινα που δειχνουν σε τι βαθμό δανειζονται οι λαοι της ΕΕ και για ποιους λογους (στεγαστικά, καταναλωτικά δανεια κλπ)

Νομιζω πως θα ηταν μια ενδιαφερουσα κοινωνιολογικη μελετη.

Τζων Μπόης είπε...

Scarlett, εφόσον η μία διάψευση για το χρέος διαδέχεται την άλλη και φυσικά το ύψος του χρέους συνεχώς αυξάνεται, δεν υπάρχει περιθώριο για άλλο σοκ...
...έρχονται και χειρότερα, είμαι πεπεισμένος πια...
Όσο για τις υπερβολές και τον γερμανικό τύπο, αλλά και γενικότερα για το γερμανικό γίγνεσθαι, μάλλον έχω μια κάπως διαφορετική άποψη, αλλά δεν είναι της ώρας αυτά.

O Έλληνας σήμερα πονά όχι τόσο για την οικονομική του κατάσταση, όσο για την διάψευση του κοινωνικού του μοντέλου, βέβαια ακόμα κι αυτή η σκέψη σε πολλούς είναι πολυτέλεια...
Οι Έλληνες σήμερα, πολλοί από αυτους βέβαια, δεν έχουν χρήματα, το γκέτο των Β.Π. ίσως να μην το έχει ακόμα καταλάβει, αλλά Αθήνα δεν είναι μόνο τα Β.Π. και Ελλάδα δεν είναι μονο η Αθήνα ή κάποιες πλούσιες επαρχιακές πόλεις.

Μπορεί όντως να είμαι κάπως "βαρύς" σήμερα, αλλά δεν μπορώ και να μη γελάσω με την καρδιά μου όταν λαμβάνω sms που γράφουν:
"Αυτή πήγε να Στρώσ(ει) κι αυτός πήγε να Καν(ει)!"
(με γνήσια θεσσαλική προφορά μάλιστα, είναι όλα τα λεφτά!)

scarlett είπε...

κι ετσι τον στρώσανε τον Καν και να δουμε τωρα τι θα καν'.. :)

σ'ευχαριστω που το μοιραστηκες εδω αναγνωριζοντας την αναγκη μου γι'αυτην την πολυπόθητη ελαφροτητα, την τοσο δυσευρετη

όπως και σ'ένα δικό σου κείμενο τελευταία, αλλού εστιαζες εσυ, αλλου εμεις οι αναγνωστες και όπως σωστα παρατηρησες ο καθενας μας το οδηγουσε εκει που ηθελε, και δεν ειναι κακο αυτό, ειναι ένα από τα χαρακτηριστικα αυτης μας της αλληλεπιδρασης και επικοινωνιας, όπου παιζουμε ενεργο ρόλο στην γραπτη καταθεση του άλλου, έτσι κι εγω σ'αυτό το κείμενο, το σκόρπιο, στο μονο σημειο που για μενα ειχε σημασια ηταν το ότι βγηκα απο το σπιτι μου το αγαπημενο (Ελλάδα-Αθηνα) και νιωθω πως οταν γυρισω δε θα υπαρχει πια (ή μάλλον θα υπάρχει...αλλά με πολύ βαθιές πληγές).

Κι αυτο μαζι με όλες τις άλλες συνεπειες της κρισης στη ζωή μου, βαθια με μελαγχολει. Κι όσο οι ντόπιοι εδω ζουν στον ανεμελο μικρο τους κοσμο κι εγω διαβαζω τους τιτλους αυτους από τους οποιους δεν μπορω να ξεφυγω , υπάρχει μια μεγαλη αντιθεση που δεν μπορω να γεφυρωσω

καλό σου βραδυ Τζων Μποη :)

Theorema είπε...

Καθόλου δεν παραλογίζεσαι, ρομαντικό κοριτσάκι μου. Πολλές Ελλάδες υπάρχουν τελικά. Μέτρα μόνο εκείνες που έχουμε στο νου μας και θα δεις...

scarlett είπε...

άμα σου λέω ότι είσαι γλυκύτατη!

υπέροχες οι πεταλούδες σου,Theorema, πιο υπέροχα τα ματια που μπορούν να τις διακρίνουν, για να μην πω τις αναζητούν.