Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2013

το γκρι, το μεγαλείο του και όχι μόνο














αφιερωμένο σε εστέτ και πειρατές που αγαπούν τα συμπαθή τετράποδα

12 σχόλια:

Τζων Μπόης είπε...

Ως εστέτ να σε ευχαριστήσω θερμότατα!

Χωρίς να έχω μεγάλη εξοικείωση με την ελληνική ύπαιθρο, καθώς παιδί της πόλης, μου πήρε χρόνο για ξεχωρίσω τα μουλάρια από τα γαϊδούρια.
Στην πόλη έχουμε πολλά κι από τα δύο είδη, αλλά εκεί - και παρά τα χρόνια που ζω - μου είναι ακόμα δυσκολότερο να βγάλω άκρη.
Νομίζω όμως ότι στις δύο τελευταίες φωτογραφίες τα συμπαθή τετράποδα είναι μουλάρια κι όχι άλογα ή γαϊδούρια, αλλά και πάλι κρατώ επιφυλάξεις.
Πάντως το νεαρό τετράποδο της τελευταίας φωτογραφίας αποδεικνύεται μεγάλος/η σταρ, καθώς ξέρει να ποζάρει με χάρη και στυλ :)

Έχω την εντύπωση ότι οι φωτογραφίες με τα τοπία είναι από τη Λακωνική Μάνη. Στη δεύτερη φωτογραφία θα μπορούσε να ήταν ο Γερολιμένας, αν και νομίζω ότι είναι στην περιοχή Οίτυλο / Λιμένι (παραλία).
Εκεί, στην παραλία στο Λιμένι, στα τυρκουάζ νερά του, έχω κάνει ένα σούπερ μπάνιο δίπλα σε μια τεράστια καρέτα – καρέτα η οποία είχε (δεν ξέρω εάν ζει ακόμα) γίνει «οικόσιτη» και διατρεφόταν από ότι πετούσαν οι ψαροταβέρνες της περιοχής.
Όλα τα λεφτά η θέα το βράδυ από την ταράτσα του Limeni village! Μοναδική εμπειρία.
Αν πάλι είναι από κάπου άλλού οι φωτογραφίες, τι να σου πω, εμένα εκεί είναι το πνεύμα μου τώρα, αυτό θέλω να «βλέπω» :)

scarlett είπε...

Αχ, βρε Τζωνυ Μποη! πώς μαρτυρας την αστικη σου καταγωγη! ;-)
Τα μουλαρια ειναι στειρα ζωα και στη φωτο εχουμε μαμα και παιδακι. Χωρια αυτο το ωραιο λευκο γυρω απο τα ματακια που ειναι συνηθως χαρακτηριστικο των γαιδουριων. Να μη μιλησουμε για τα αυτια!

Παμε στις φωτο.
Δεν ανεφερες το φθινοπωρινο γκρι του Γερολιμενα ; Ε, ειναι το χειμωνιατικο γκρι του Γερολιμενα στις πρωτες τρεις , εξω απο το Κυριμαι. Στη δευτερη μαλιστα βλεπεις και Καβο Γκροσο.
Υπεροχο και το Limeni village απ'ότι ειδα και με το δικιο σου να ταξιδευεις νοερα εκει.

Jolly Roger είπε...

Scarlett, ως (γιαλατζη) πειρατης να σε ευχαριστησω κι εγω για την ομορφη αφιερωση.

Τζων, αχ, αχ, αχ. Καναμε το ιδιο λαθος. ;-) Κι εγω οταν τα ειδα για πρωτη φορα, νομισα οτι ηταν μουλαρια. Ρωτησε ομως, ποιός εξηγησε στην Scarlett περι στειροτητας των ουλαριων ;-)
(για να αποκαταστησω λιγο την τιμη μου).

Το ελληνικο γκρι, αξεπεραστο.
Τα τετραποδα γλυκυτατα, ιδιως ο μικρος.

scarlett είπε...

Α! πειρατη ...μπορει να μην ειμαι ουτε εγω τεκνο της ελληνικης υπαιθρου, αλλα οτι τα μουλαρια ειναι στειρα ζωα, το γνωριζα. Απλα ειχα ήδη καταλαβει οτι ηταν γαιδουρακια πριν κανω τον σχετικο συνειρμο

Το μικρουλι ήταν οντως πολυ κουκλι. Ελπιζω να περνανε καλα εκει στη Μανη

Τζων Μπόης είπε...

Μην βαράτε!

Το ήξερα ότι τα μουλάρια είναι στείρα, αλλά γιατί έπρεπε κιόλας να το συνδέσω με τις φωτογραφίες;
Και στο κάτω κάτω, υποθέσεις κάνουμε ότι το νεαρό γαϊδουράκι είναι τέκνο της συγκεκριμένης μαμάς γαϊδούρας και η οποία μάλιστα που ξέρω ότι είναι γαϊδούρα κι όχι γάιδαρος;
Όσο για τα αφτιά και το λευκό γύρω από τα μάτια, τι να σου πω, δεν έχω φτάσει σε τέτοιο βαθμό εξειδίκευσης, ο μεγαλοαστός (!), εγώ μόνο για την γαϊδουρινή υπομονή ξέρω!

Το ξέρεις ότι ο βράχος του Γερολιμένα είναι ο μεγαλύτερος μονολιθικός βράχος της Μεσογείου, μετά τον βράχο του Γιβραλτάρ, όχι παίζουμε!

scarlett είπε...

Οχι, αυτο δεν το ηξερα (για το βραχο). Ξερω μονο ποσο υπεροχο ειναι να τον βλεπεις να ορθώνεται μπροστα σου σ'αυτο το μαγευτικο τοπιο.

:):)
Δε σε βαρεσαμε Τζωνυ Μποη...μη θυμωνεις ! :)
Εχεις δικιο οτι δεν ξερουμε αν το μεγαλο γαιδουρι ειναι η μαμα ή ο μπαμπας, απλα εχουμε συνηθισει να βλεπουμε τα μικρα ζωακια πιο πολυ με τις μαμαδες τους παρα με τους μπαμπαδες.
Οσο για την γαιδουρινη υπομονη σ'αυτην παίρνουμε ανετα ντοκτορα στην Ελλαδα !

Τζων Μπόης είπε...

Τα μικρά γαϊδουράκια όμως έχουν και μπαμπάδες και οι τελευταίοι δεν είναι μόνο γαϊδούρια, αλλά και είναι μπαμπάδες με απίστευτα γαϊδουρινή υπομονή, ενώ συνήθως τα μικρά γαϊδουράκια δεν χαρακτηρίζονται για την υπομονή τους αλλά για το απίστευτα γαϊδουρινό τους πείσμα!

Είδες πόσο καλά τα ξέρω τα γαϊδούρια; :)

Κυρίμαι...μάλιστα...
Φτώχεια καταραμένη :))

scarlett είπε...

Με επεισες!
Οτι ξερεις τα παντα για τα γαιδουρια! ;-)
Συμπληρωματικα μονο κατι που ξανααναφεραμε :
"Στην Ελλάδα υπήρχαν 508.000 γαϊδούρια το 1950, 95.000 το 1995 και λιγότερα από 16.000 το 2008 "

Λυπηρο δεν ειναι ;

(Φτωχεια καταραμενη δε θα πει τιποτα ...φωτογραφιες μπορεις να τραβας απο παντου αλλα οσα Κυριμαι στη ζωη μας ειδαμε, ειδαμε...Αυτα ηταν)

Jolly Roger είπε...

Εμενα με χαροποιει η ειδηση οτι ο αριθμος των (τετραποδων) γαιδουριων στην Ελλαδα λιγοστευει.
Λιγοτερα βασανισμενα ζωα.

Αν υπηρχαν ανθρωποι που εχουν γαιδουρια μονο και μονο για να τα βλεπουν να βοσκουν στο λιβαδι - οπως η γειτονισσα μου, τοτε θα ευχομουν να αυξηθει ο αριθμος.
Αλλά με τις ελληνικες συνθηκες, ειναι καλυτερα να λιγοστευουν.

Τωρα για το Κυριμαι μην κλαιγοσαστε άλλο και οι δυο σας. Σας πιστεψαμε ;-)

Στοιχηματιζω οτι ο Τζων ξερει μεχρι και τι μάρκα καφε σερβιρουν εκει. Οσο για την Σκαρλετ ... δεν μιλαω καλυτερα ;-)

scarlett είπε...

Κοιτα, πειρατη, να λιγοστευανε σε φυσιολογικους ρυθμους, θα συμφωνουσα. Εδω κοντευουν να εξαφανιστουν ! Και μη μου πεις οτι δεν εχουμε χωριουδακια στην Ελλαδα, οπου θα μπορουσαν να ζουν μια χαρά.
Οι χωριάτες μας τελείωσαν (όπου χωριατες = κατοικοι του χωριου )

Τωρα για το αν ο Τζων ξερει τη μαρκα καφε του Κυριμαι ή οχι, αυτο εκεινος το γνωριζει. Παντως ξερει σιγουρα το Limeni village, που ειναι παρεμφερες.

Τζων Μπόης είπε...

Λοιπόν, είστε υποχθόνιοι κι οι δύο!

Το Κυρίμαι είναι κομματάκι καλύτερο ως ποιότητα χώρων και υπηρεσιών απο το Limeni Village, όμως το δεύτερο έχει μια θέα που σκοτώνει!!!
It's up to the mood, που λένε και στο χωριό μου.

Όσο για τον καφέ...δεν με έχετε καταλάβει μάλλον καλά, δεν είναι ο καφές αυτός καθ΄αυτός, είναι και το φλιντζάνι που τον σερβίρουμε, οπότε, the oscar goes to Kyrimai
(χρειάζεστε εστετικά μαθήματα πάντως)
Βέβαια στη Μάνη, υπάρχουν πολλά κρυμένα μυστικά, αλλα σιγά μην σας τα πω να με πετύχετε πουθενά και να μου ζητάτε μετά αυτόγραφο, δεν σφάξανε!

scarlett είπε...

Ελα , τωρα, που δε θα μας δωσεις αυτογραφο!

Για τα μυστικα προτεινω το εξης : θα τα ανταλλαξουμε ! κι ετσι θα ωφεληθουμε ολοι :)
Και το Κυριμαι σιγουρα δεν ειναι μυστικο.
Πάντως ένα απο τα πιο ωραια σημεια του ειναι η αιθουσα πρωινου. Εχει αυτες τις υπεροχες καστροπορτες ανοιχτες και βλεπεις το καβο Γκροσο και τη θαλασσα τριγυρω.
Υπεροχη θεα!

Ας ειναι καλα ο πειρατης!
(γιατι για μενα που ζω και εργαζομαι και πληρωνω φορους σ'αυτην την ΥΠΕΡΟΧΗ χωρα, ισχυει οντως το καταραμενη φτωχεια...)