Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

ασήμαντες παρατηρήσεις

κάποτε όταν ψηφίζανε πολυνομοσχέδια πολύ πιο ήπια από αυτό που τρέχει αυτές τις μέρες, καίγανε το Σύνταγμα (σήμερα γίνανε κυβέρνηση, οπότε ποιοι να κάψουν τι).
τώρα το μνημόνιο είναι γλυκό, τα μέτρα "αναγκαία", η κυβέρνηση κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί.
και κανείς δε σηκώνει κεφάλι.
θυμάμαι ακόμη τον Γερμανό δημοσιογράφο να δηλώνει σε κανάλι του τόπου του (λίγο μετά την πρώτη εκλογή του Σύριζα), πως αν δεν μπορέσει ο Τσίπρας να περάσει τα μέτρα, τότε ποιος ?

να τα χαιρόμαστε


11 σχόλια:

Τζων Μπόης είπε...

Θυμάμαι το σπανακοριζο της μάνας μου και τι φασαρία έκανα για να το φάω, της θειάς μου που ήταν λιγότερο καλό το έτρωγα χωρίς να βγάλω κιχ, βλέπεις της μάνας μου ήταν το καταναγκαστικό, το άλλο μου το σέρβιραν αλλιώς κι έκανα μόκο...
.... στην πορεία άρχισε να μου αρέσει γενικώς το σπανακόριζο και τώρα που το σκέφτομαι αρχίζω να ανησυχώ για μένα...

Σήμερα κι εμένα μου ήρθαν διαφορες επονείδιστες και επαχθείς απορίες στο μυαλό.
Που είναι άραγε όλοι εκείνοι που αυτοκτονούσαν εξαιτίας των μνημονίων, που είναι εκείνα τα παιδιά στα σχολεία που λιποθυμουσαν απο ασιτία και να πω οτι ειδικά τα τελευταία δεν υπάρχουν; που τα έκρυψαν όμως όλα; μήπως τα πλακώνει η φοβέρα και του 23% φπα η σκλαβιά;

Velvet είπε...

Μα αυτο ηταν και το αρχικο σχεδιο.
Μια "αριστερη" κυβερνηση που θα μπορουσε να περασει
τα πιο επωδυνα μετρα με ταξη και ασφαλεια.

thinks είπε...

Έχει να κάνει και με την επιβίωση του "Εγώ". Τόσοι που λέγαν τόσα, τα έχασαν όλα, όλα βγήκαν μπαρούφες, και το τελευταίο οχυρο είναι το να μην αναγκαστούν να παραδεχτούν ότι πίστεψαν μπούρδες. Γι' αυτό τώρα ο Τσίπρας είναι αυτός που "προσπαθεί, ότι μπορει΄ενάντια στους εκβιαστές".

scarlett είπε...

Καλημέρα Τζων Μπόη,
μακάρι το μόνο που θα έπρεπε να συνηθίσουμε να ήταν το σπανακόρυζο (το οποίο συνεχίζει να μη μου αρέσει, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν έχουν αλλάξει τα γευστικά μου γούστα από παιδί) .
Με θυμώνει πολύ αυτή η εικόνα της κοινωνίας που μοιάζει να τα αποδέχεται όλα και να τα δικαιολογεί.
Ραγιάδες από τη φύση μας...τουλάχιστον να μπορούσαμε να διακρίνουμε πέρα από κομματικά μικροσυμφέροντα πως τίποτα δεν είναι διαφορετικό.

scarlett είπε...

Γεια σου Velvet,
κάποιοι από μας το καταλάβαμε, οι περισσότεροι όμως νομίζουν πως πετύχαμε κι εγώ δεν ξέρω τι.
Και πως έχουμε μια τίμια, χωρίς "παρελθόν" κυβέρνηση που θέλει το καλό μας, χωρίς προσωπικές φιλοδοξίες.

scarlett είπε...

Καλημέρα Δημήτρη,
δεν ξέρω τι να πω. Νιώθω ολοένα και πιο ξένη στον τόπο. Είναι αδύνατη η συνεννόηση με τους γύρω. Πριν λίγο καιρό ο Τζων Μπόη σου άφησε ένα σχόλιο, όπου έλεγε πάνω κάτω πως ο Τσίπρας είναι τόσο ευρέως αποδεκτός επειδή είναι κομμάτι αυτής της κοινωνίας και την εκφράζει. Αυτό τείνω να πιστεύω κι εγώ.

thinks είπε...

Καλημέρα σου Scarlett. Πράγματι εκφράζει κομμάτι της όλης κοινωνίας. Κάπου 20%-25% (σε πραγματικούς αριθμούς). Γιατί αυτά τα 20%-25% να κυβερνούν τα 70%-75%; Μάλλον επειδή τα 80% είναι τόσο διασπασμένα σε άλλα 15 κόμματα που δεν χτίζουν κύρος. Βέβαια, όποιος και να βγει κυβέρνηση στη Ελλάδα δεν έχει σημασία όσο το χρέος είναι πάνω από 80% (είναι 180%). Οπότε, στην τελική; Τι σημαίνουν όλα αυτά; Δέκα χρόνια αναατατάξεων εκφραζόμενα με άλφα ή βήτα ρητορική και εικονογράφηση μέχρι που να αλλάξει, ή όχι, η νοοτροπία της βάσης. Το κλειδί δηλαδή είναι στο πότε θα κατανοήσει ο Έλληνας την πραγματικότητα...

Τζων Μπόης είπε...

Αγαπητέ Δημήτρη ελπίζω να μου το επιτρέψει η Scarlett να παρέμβω λίγο για να σε διορθώσω αλλά δυστυχώς και για να σε απογοητεύσω ακόμα περισσότερο.
Δεν είναι το 20% με 25% που κυβερνά το 70% με 75%, είναι ακριβώς το αντίθετο για να μη σου πω ότι η αναλογία είναι 90 προς 10, μη σε παραπλανά λοιπόν το ποσοστό που βρίσκει το δρόμο και πηγαίνει στις κάλπες.
Ούτε το 70% με 75% είναι άμοιρο ευθυνών, ούτε κι όσοι παριστάνουν τους νεο-αγανακτισμένους και μένουν στο σπίτι τους και λένε, αη σιχτίρ όλοι σας, είναι κι αυτοί στο απυρόβλητο.

Μη σε παραπλανούν τα ποσοστά του Σύριζα. Ο Σύριζα δεν είναι ένα κόμμα, είναι μια κυρίαρχη τάση μέσα στην ελληνική κοινωνία, μορφοποιημένη σε κόμμα, η οποία έχει βαθιές ρίζες μέσα σχεδόν σε όλα τα κόμματα και φευ, στην ίδια κυρίως τη νοοτροπία του εφιαλτικά συντηρητικού Έλληνα, ο οποίος αρνείται πεισματικά να αλλάξει, τουλάχιστον όχι μέχρι να πάψει να σιτίζεται από αυτό το άθλιο σύστημα που υποστηρίζουν σχεδόν όλοι τους.

Τι σε κάνει λοιπόν να πιστεύεις (αν το πιστεύεις) ότι με την αποχώρηση του Σύριζα από τα πράγματα, θα αλλάξει κάτι; Υπάρχει σήμερα καλύτερος εκφραστής της κυρίαρχης Ελληνικής συντηρητικής και αναχρονιστικής νοοτροπίας από τον ίδιο τον Σύριζα αλλά και τους κλώνους του που έχουν ρίξει βαθιές ρίζες μέσα στην ψυχή του Έλληνα και εναλλάσσονται στα πράγματα;

Το πότε θα κατανοήσει ο Έλληνας την πραγματικότητα;
Μα μόνο όταν θα πάψει να σιτίζεται από το άθλιο αυτό σύστημα κι αυτό δεν θα το διεκδικήσει φυσικά ο ίδιος, ίσα ίσα που ο ίδιος θα μάχεται λυσσαλέα να το συντηρήσει, αλλά θα του το επιβάλλουν άλλοι, αλλά και τότε όμως δεν είμαι τόσο σίγουρος ότι θα κατανοήσει την πραγματικότητα, ή οδηγηθεί σε ακραίες ερμηνείες και πρακτικές.

thinks είπε...

Θά 'θελα να μην είναι έτσι ντήαρ Τζων, αλλά μάλλον όπως τα λες είναι :-(

scarlett είπε...

Θα είχαμε κάποια ελπίδα Τζων Μπόη, αν είχες άδικο σ'αυτά που γράφεις.
Είναι από τις περιπτώσεις που επιθυμεί κάποιος να έχει κάνει λάθος.
Αλλά δυστυχώς έχουμε πολλή κατρακύλα μπροστά μας (με συντοπίτες που δεν θα χαμπαριάζουν τι τους φταίει).

scarlett είπε...

Δημήτρη, ο Τζων Μπόη νομίζω τα είπε όλα.