Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

σαν αχτίδα

είναι φορές που οι λέξεις  χάνονται ανάμεσα σε ωραία ερείπια
την απαγορευτική απόσταση ανάμεσα σε δύο ξένα χέρια
και το φιλί δίπλα στη λεωφόρο
~~~~~~~~~~~~~~~~~~



6 σχόλια:

Τζων Μπόης είπε...

...θα μπορούσε να ήταν ο ποιητικός ορισμός του ανεκπλήρωτου...

scarlett είπε...

...ή μια ζεστή νύχτα του Απρίλη...

Τζων Μπόης είπε...

...παρατηρώντας την παραλία του Travemünde...

scarlett είπε...

για την Travemünde όντως θα ήταν του "ανεκπλήρωτου" ;)

Jolly Roger είπε...

Και ειναι φορες,
που τις λεξεις που εχασες, τις ξαναβρισκεις σε ενα
...lobby with nine hundred windows...

ειτε
On a chair with a dead magazine

ειτε
In the cave at the tip of the lily
In some hallways where love's never been
On a bed where the moon has been sweating ...


Και αφου ξαναβρεις τις λεξεις που εχασες, η πολυβουη λεωφορος εξαφανιζεται.
Μενει μονο το φιλι και τα ωραια ερειπια ;-)

scarlett είπε...

υπέροχοι στίχοι!

από τις λέξεις που κουβαλάς αιώνια μέσα σου.

..και μένει και μια αίσθηση πειρατή,εκείνη του πιο πολύτιμου

σ'ευχαριστώ!